Redefined

'ik vloog terug'

2012-01-27T14:39:00.000+01:00

Ebru Umar, de mondige Turkse Metro-columnist heb ik gisteren voor het eerst ontmoet. Ze wilde namens Radio 1 weten hoe ik mijn verblijf in verschillende asielzoekercentra als tiener heb ervaren.

Ebru zat in zo'n gele Amerikaanse High School bus op een blauwe stoel naast het raam en droeg een roze muts op haar hoofd. Onrustig twitterde zij met haar oranje winterjas op de schoot. De twee andere hartelijke sprekers: kinderpsychiater Irma en Karin van Unicef Nederland druppelden langzaam binnen. Na een kopje Nespresso, konden we beginnen. En het was een fijn gesprek.

Ik vloog terug naar 1995 toen mijn blik langs de snelweg van A12 richting Zevenaar heel sterk met een Hollands weiland flirtte dat bijna onzichtbaar door de vroege ochtendmist voor het eerst toch echte schaapjes in de verte aantrof. Precies zoals de omslag van het boek van Paul Scheffer 'Het land van Herkomst' 12 jaar later mijn momentopname langs A12 afbeeldde.

Het Land van Herkomst - Paul Scheffer

Ik vloog terug naar de goudkleurige koffieautomaat muntjes die ik in mijn handen geduwd kreeg van een hele grote blonde meneer vlak na de angstige binnenkomst in het aanmeldcentrum Zevenaar; ik vloog terug naar de mooi zomer van 1995 in het opvangcentrum Zwolle (en ons kamertje met Back For Good van Take That op 15 inch Philips' tv'tje dat de sfeer bepaalde); ik vloog terug naar de tijd dat ik trots op mijn net gekochte mountainbike met nota bene 18 versnellingen stad Zwolle verkende en verbaasd terugkwam van mijn bevindingen: dat ik het toch heel raar vond dat je door de ramen de naaktheid van de huiskamers vrij kon bezichtigen; ik vloog terug naar mijn verblijf in mooi maagdelijk Drenthe. Ik vloog terug naar het dorpje Geeuwenbrug dat geen mede-kampbewoner toen deze naam kon uitspreken zoals de inheemsen dat konden.

De goede en slechte tijden, de zoete en bittere herinneringen, de koude kille onzekerheden en warme aangename vrijheden: ik koester ze allemaal. En ik ben Nederland daarvoor ontzettend dankbaar.

UPDATE

…dus islam bestaat niet

2011-12-15T17:21:00.002+01:00

‘Islam, islam, islam, jou treft geen enkele blaam, je kunt er niets aan doen, als je flipt van een cartoon, je zult nog moeten leren, met vrijheid om te gaan, homo’s accepteren en de vrouwtjes niet te slaan, ga jezelf bevrijden en gooi je haren in de lucht, ga lekker zonnebaden en doe dat lekker blond, eet een stukje varkenskarbonade met een jood... oh islam, oh islaaaam, oh isla-la-la-lalala-laaam’.

Dit zingt Hans Teeuwen in zijn show Spiksplinter en is op dit moment een grote hit in de sociale media.

Verbazingwekkend hoe scherp de simpele polemische woorden van een cabaretier kunnen zijn. En Hans Teeuwen is daar zo goed in, hè.

Dat bewees hij ook in 2007 in Bimbo’s en Burka’s. Te danken aan zijn optreden, waarin de naaktheid van de brutaliteit en de hypocrisie van die vreselijke Meiden van Halal door Hans’ woorden bloot werden gelegd, werd dat fragment hèt tv-moment van het jaar 2007. En dat maakte vele moslimbroeders en – zuster boos.

Tegen onze moslimbroeders en -zusters zeg ik nu: word niet woest denk aan uw (moslim)hart als u naar zijn zang ‘islam, jou treft geen enkele blaam’ kijkt. Sterker nog, koop een fles wijn, zet even je hoofddoek af en ontspan je terwijl u kijkt, lacht en geniet. Teeuwen munt het immers niet alleen op de islam, maar neemt zowel het Christendom als het Jodendom onder de loep. Een luie zoekactie op YouTube is voldoende bewijs voor deze bewering.

Echter het punt dat ik nu wil aankaarten is van fundamenteler aard: bestaat ‘islam’ nou wel of niet? Klinkt een beetje flauw, maar het volgende wil ik hierover zeggen:

Een van de hoofdargumenten van de islamknuffelaars is dat er geen één islam is, echter bestaat minimaal 1,6 miljard islams. En dit aantal groeit met 35 procent naar een kwart van de wereldbevolking in 2030.

Een voorbeeld is de PvdA-argumentatielijn van Fouad Sidali, die iedere kritiek op de islam – neem als voorbeeld het cabaret van Hans Teeuwen - ongeldig verklaart door te zeggen dat er geen één islam is, dus richt je kritiek op de moslims.

Per iedere moslim dus één islam, is hun argument. (Terwijl ik dit schrijf, moet ik gelijk denken aan een differentiaalvergelijking in de wiskunde. Het werkt als volgt: als je niet uitkomt met het oplossen van een som, differentieer je het dan in kleine homogene eenheden; los alle eenheden één voor één op, dan lost het geheel zich ook op. Maar dit geldt niet voor een sociaal-maatschappelijke issue zoals religie!)

Als ik zeg, in de Koran staat dat een vrouw ‘de akker van de man is en dat de man haar mag besproeien wanneer hij wenst’, dan is de reactie: ‘nee dat is een interpretatie van één moslim - toevallig die geile moslim man – heeft niets met dè islam of de Koran te maken; die zit wel snor’.

Als Hans Teeuwen zingt: ‘de vrouwtjes niet slaan’ en doelt op de goddelijke voorschriften van De Koran (Al-Nisa: 34) dan is de reactie wederom: ‘nee, dat is de interpretatie van die groep paternalistische achterlijke moslimmannen en jij refereert naar een verkeerde! vertaling’. Ja, deze islamknuffelaars volgen dezelfde argumentatielijn als de sluwe vos en een maatje van de ayatollahs in Iran Prof. Tariq Ramadan die in debat tegen criticus Christopher Hitchens zei: ‘The problem is not the book, but the reader’.

Als het probleem niet het kernboek is, maar de verkeerde interpretaties van 1,6 miljard religieuze volgelingen van dat boek, dan kan ‘islam’ als één integrale religie toch niet bestaan. Waarom verdedig je dan iets dat niet bestaat?

En als islam niet bestaat - u voelt het al aankomen denk ik – dan kunnen de moslims ook niet bestaan! Toch?

Daarnaast zijn de moslims geen ‘homogene eenheden’, die je één voor één kunt corrigeren zodat het geheel (denk aan de differentiaalvergelijking) harmoniseert met bijvoorbeeld de Mensenrechten.

Als ik er vanuit mag gaan dat er geen één islam, maar 1,6 miljard islams zijn en dat het probleem is niet het kernboek, maar de 1,6 miljard interpretaties, dan is het logische gevolg onvermijdelijk: dus islam bestaat niet.

مصلحت سکوت

2011-12-10T20:34:00.001+01:00

احمد قندچی، آذر شریعت رضوی و مصطفی بزرگ نیا

بخوبی بیاد دارم وقتیاولین بار در تظاهرات ۱۶ آذر روبروی پارلمان هلند شرکت داشتم. فراخوان آن را گروهیبا نثر سلطنت طلبانه صادر کرده بودند ولی چون یادبود «روز دانشجو» بود شرکت کردم. در آن هنگامسخت گیج و منگ تناقض ماهیت صادرکنندگان این فراخوان بودم با موضوع یادبود که «روزدانشجو» باشد. به خود میگفتم: "آخر چطور میشود طرفداران پر و پا قرص محمدرضاشاه پهلوی یادبود «۱۶ آذر» را تدارک ببینند. مگر نمیدانند که این واقعه در ضدیت باسرکوب رژیم مورد نظرشان بعنوان «روز دانشجو» تاریخی شد؟" از آن تظاهرات ها باهمه تناقضاتش دیگر هیچ خبری نیست...

مرور میکردم سیربیانیه های روز دانشجو را که برخوردم به بیانیه رضا پهلوی و دوباره گیج و منگم کرد:"چه خوب که بیانیه داد. ولی چرا هیچ اشاره ای به کشتار آن سه دانشجوی معترضدر ۱۶ آذر ۱۳۳۲ توسط نیروی انتظامی رژیم پهلوی نکرده است؟" سپس در وبلاگش خواندمکه پاسخ را رجوع داده به فصل دوم کتاب «زمان انتخاب». در پی پاسخی جامع، تمامی فصلدوم کتاب را خواندم، کمتر یافتم بجز محکومیت قاطع شکنجه در دوران پهلوی و رد خطاهایاجرائی ساواک - هیچ چیز مرتبط با واقعه ۱۶ آذر در آن نبود. هر چه فکر کردم به «مصلحت»استراتژیک و یا تاکتیکی این کار رضا پهلوی پی نبردم. شاید شجاعت بیشتری میخواهد

گزیده ای از کتاب زمان انتخاب - فصل دوم، پدرم شاه ایران: "تا سال ۱۹۵۳، پدرم قانون اساسی ایران را که در مجموع سندی دموکراتیک است، محترم شمرد. پادشاهی می کرد و نه حکومت... اگر بکوشم تا حد ممکن موضعی بی طرفانه اتخاذ کنم فکر میکنم که نمی توان اصطلاح بسیار بحث برانگیز "دیکتاتوری" را در مورد رژیم پدرم به کار برد... اصطلاحی که بیش از همه مناسب ایران سال های ۷۰ -۱۹۶۰ است، رژیم آمرانه یا مقتدر است... مسئله این است که به تدریج ساواک بسیار فراتر از وظایف و ماموریت هایش پیش رفت. یعنی هر مخالفی را تروریست قلمداد کرد و مرتکب اعمال بی رویه ای شد."

بیانیه همبستگی با آزاداندیشانِ آذری

2011-12-01T19:42:00.001+01:00

Rafiq Tağı - رافق تقی‌زاده

جرس | دانشجونیوز | ایران امروز | ایرانیان | گویا

هممیهنانِ ایرانی،

آزاداندیشانِ آذری،

آذر ماه ١٣٩٠ خورشیدی

رافق ناظر اغلو تقیزاده، معروف به رافق تقیلی، پزشک، نویسنده و آزاداندیشِ آذری، در پیِ انتشارِ مقالاتی چند در نقدِ اسلام و پس از آن که از سویِ چند تن از مراجع تشیّع و از جمله مرتضی بنی فضل، نمایندهیِ استانِ آذربایجانِ شرقی در مجلسِ خبرگانِ رهبری و از مدرسینِ حوزهیِ علمیه‌ی قم، و نیز محمد فاضل لنکرانی، از مجتهدانِ همین حوزه، تکفیر شده و "مهدورالدم" خوانده شد، در ١٩ نوامبر جاری با چاقو مورد سوءقصد قرار گرفته، چهار روز بعد، در بیمارستانی در باکو، جان سپرد. وی نخستین و واپسینِ قربانیِ خشونتِ مذهبی در این منطقه نبود...

شصت و شش سال پیش، در ٢٠اُم اسفند ماه ١٣٢٠ خورشیدی، در دِل کاخ دادستگری در مرکز تهران، تاریخدان، زبانشناس، حقوقدان و آزاداندیشِ آذریِ ایرانی، زندهیاد احمد کسروی تبریزی، به همین "جرم"، یعنی نقدِ اسلام، و در پیِ تکفیر کسانی که خود را مجتهد و مرجعِ اخلاق میدانستند، به همین شیوه، یعنی با چاقو، به فجیعترین شکلی به همراهِ منشیِ خویش، از پای درآمد. کسروی و رافق تقیلی، هر دو در میانِ سکوتِ چندشآور و ریاکارانهیِ اهل قلم و روشنفکری، جانِ خویش را در راهِ اندیشهیِ خویش از دست دادند. با این حال و با کمال تأسف، نه احمد کسروی نخستین قربانیِ خشونتِ مذهبی بوده است و نه رافق ناظر اغلو واپسینِ قربانیِ آن خواهد بود ...

آزاداندیشانِ آذری!

بدین وسیله، ما، گروهی از آزاداندیشان، دانشجویان، روشنفکران و کنشگرانِ ایرانی، که سی و دو سال است با زشت‌ترین نوعِ استبداد، یعنی با استبدادِ مذهبی و با بدترین نوع تمامیّتخواهی ـ که درلباس و به نام اخلاق و ایمانِ دینی بر مردم تحمیل می‌شود ـ دست و پنجه نرم میکنیم، با شما که اهلِ قلم، هنر و اندیشه‌اید و در نزدیکیِ مرزهایِ ایران در کشور خود و برای دفاع از آزادی و حیثیتِ انسانی و حقوقِ بشر و در راه محدود شدنِ قدرت و پاسخگو کردن حکومتگران می‌کوشید و درجهتِ دست‌یابی و برخورداری از حَقِ انتقاد، به عنوانِ بدیهیترین راهِ پویاییِ فکری و اجتماعی، به مبارزه برخاسته‌اید و تا پایِ جان پایدار و ثابت‌قدم هستید، اظهارِ همبستگی می‌کنیم و خود را با شما همدل و همسخن و همراه می‌دانیم.

باشد تا روزی رِسَد که سیمایِ منطقهیِ ما از نقابِ زشتِ اختناقِ مذهبی، برایِ همیشه رها گردد.

به امیدِ آن روز و به یادِ زندهیادان، احمد کسروی تبریزی و رافق تقیزاده...

فریدون احمدی، جواد اسدیان، تهمینا آکفی (نویسنده‌ی افغان)، سارا اکرمی، بابک امیر‌خسروی، بیژن افتخاری، ابراهیم آهنیان، شهریار آهی، ویکتوریا آزاد، امیر حسین اعتمادی، دنیا اکبری، افشین الییان، احمد باطبی، رضا بایگان، سیاوش بختیاری، نیلوفر بیضایی، باقر پرهام، رامین پرهام، محمد جلالی چیمه (م. سحر)، محمدرضا جهان‌پرور، مهدی جلالی، عباس حکیم زاده، فریبا داودی مهاجر، آرامش دوستدار، امین ریاحی، بهرام رحیمی، سلمان سیما، رحیم شامبیاتی، کریم شامبیاتی، وحید شعبانی، سعید شعبانی، کاوه شیرزاد، فرد صابری، سیاوش صفوی، ماشالله عباس‌زاده، لیونا عیسی قلیان، سامانه فانی، شهلا فرید، سعید قاسمی‌نژاد، رضا قاضی‌نوری، رضا قریشی، علی کلایی، علیرضا کیانی، دامون گلریز، حسن ماسالی، سیروس ملکوتی، داریوش مجلسی، محسن مخملباف، علیرضا موسوی، بهزاد مهرانی، عبدالمجید مجیدی، ایرج مصداقی، کاظم موافق، یوحنا نجدی، آرسن نظریان، مسعود والا، حمیدرضا وصاف، عطا هودشتیان

Toranj, een hommage aan liefde

2011-10-30T23:33:00.004+01:00

NTR | Pluspost |

Waarom? Weet ik niet. Maar vandaag moest ik dit gedicht vertalen. Het voornemen tot vertaling dateert van jaren terug; toen ik verliefd werd op het controversiële album ‘Toranj’ van de Iraanse Bob Dylan: Mohsen Namjoo. Wanneer ik hem hoorde zingen, vloeiden de emoties door mijn lijf en overmeesterden de klanken mij om het keer op keer terug te beluisteren. Iedere keer ontdekte ik iets nieuws.

Zijn scherpe, hoekige melodieën in combinatie met de fluweelzachte oud-Perzisch poëzie die smekend maar dan weer schreeuwend werden gezongen. Betoverend! ‘Ik moet dit liedje vertalen’, zei een stemmetje in mijn hoofd. Waarom? Weet ik niet.

[start van 2:15 min]

En vandaag gebeurde het. Erger nog, vandaag werd ik onbewust gedwongen om ervoor te gaan zitten. Dwang en vrijheid, ironisch genoeg zijn de twee drijfveren tot inspiratie en beweging.

Het is vaak dat door de botsing van twee tegenstrijdigheden de mooiste creaties ontstaan. Onvoorstelbaar hoe bijvoorbeeld pijn en genot eenmaal in harmonie met elkaar zich kunnen ontwaken tot een ongeëvenaarde tedere bevrediging. Dat moet ook zo zijn in muziek, maak ik mezelf wijs.

De uitvoering van Toranj door Namjoo moet geïnspireerd zijn door een heftige vrijage. Het kan niet anders. Of een sensuele dans tussen een slaaf en zijn meesteres. De prachtige afstandelijke bloem en de dorstige wanhopige bij. Of misschien zelfs een gekreun van een kalm orgasme.

Iedere klank een aanraking van een bekende met een onbekende. Iedere aanraking, een belofte tot een dieptepunt na een climax. En ieder dieptepunt een nederig verzoek, smekend tot een tweede kans. Tevergeefs.

Toranjh (cedrat), is een zeer geurige vrucht uit het Noorden van Iran dat wordt beschouwd als een hemels fruit

Ik voel de ontmoeting. En ik hoor het drama daarbij. De Perzische dichtkunst zit er vol van. Precies zoals het leven. Een leven zonder drama is immers een overleving. Koud en geurloos. Vol ruis, maar kleurloos.

Met zijn ‘Eeyyhhh…ahhh’ hoor ik Namjoo klagend krijsen van woede en toorn over zijn liefdesdrama. Of die van de verliefde, dorstige bij toen hij de prachtige bloem ‘Toranj’ ontmoette. En zijn afwijzing keer op keer moest doorstaan.

Met het woord Ashena’ii (ontmoeting) hoor ik hem bidden en huilen om een kans. ‘Beschouw mij niet als een vreemdeling, ik kom uit de stad van de genegenheid’, hoor ik hem zijn minnares, de bloem bezweren. Wat de bloem stiekem interesseert naar meer. Dat alles wazig en heimelijk en niet concreet wordt uitgesproken is immers ook een gegeven in de dichtkunst van de mystiek. In de Iraanse cultuur. Dat weet ik.

Wijsheid en kalmte volgen daarna. Dat is goed hoorbaar uit de stem van Namjoo en de scherpe klanken van de elektrische gitaar erdoorheen. Verlangend naar enig begrip en toegefelijkheid van de bloem, probeert de bij nu om rustig en doordacht met een nederig toenadering zijn minnares uit te nodigen voor een wijnfestijn. Maar afwijzing volgt. Dat wist de bij, bij voorbaat.

De climax van boosheid en wanhoop volgt met een klaagzang waarin de enige toverdrank voor de bij om zijn dorst te lessen is onderwerping aan de geurige lokken van de meesteres, de bloem.

En de samensmelting van de meesteres en haar dienaar volgt.

Achteraf gezien, wist ik heel goed waarom ik dit gedicht moest vertalen – maar dan pas toen ik het verwoordde tot dit stuk!

~ Hafez en Khaje Kermani

Zij riep: `Ik ben Toranj, die niet behoort tot deze wereld`

Ik zei: `U bent beter dan Toranj, ver van bereikbaar.`

Zij riep: `Waar komt u vandaan dat u zo onrustig verschijnt?`

Ik zei: `Ik ben een vreemdeling, uit de stad van ontmoeting.`

Zij riep: `wat speelt er in uw hoofd, dat u niet bij verstand bent?`

Ik zei: `Ik kom aan uw deuropening, nederig en smekend.`

Zij riep: `hoe ziet u mij voor zich, in deze verleiding?`

Ik zei: `Als een berg aan bloemen [minaar], in het wijnfestijn van verovering.`

Ik zei: `Het bouquet van uw haar, verdwaalt mij in deze wereld.`

Zij riep: `Als u het wist, het is daardoor dat u geleid wordt.`

Ik zei: `Een teugje van uw lip, doodde mij al toen ik van droomde.`

Zij riep: `Word mijn dienaar, dan overmeester ik u met genade.`

Mohsen Namjoo ~ Toranj [mp3] [YouTube]

گفتا من آن ترنجم، کاندر جهان نگنجم

گفتم به از ترنجی، لیکن به دست نایی

گفتا تو از کجایی، کاشفته می‌نمایی

گفتم منم غریبی، از شهر آشنایی

گفتا سر چه داری، کز سر خبر نداری

گفتم بر آستانت، دارم سر گدایی

گفتا به دلربایی، ما را چگونه بینی

گفتم چو خرمنی گل، در بزم* دلربایی

گفتم که بوی زلفت، گمراه عالمم کرد

گفتا اگر بدانی، هم اوت رهبر آید

گفتم که نوش لعلت، ما را به آرزو کشت

گفتا تو بندگی کن، کو بنده‌پرور^ آید

~ از حافط و خواجه کرمانی

"آمریکا، آمریکا، ننگ به نیرنگ تو"

2011-10-13T21:09:00.000+02:00

بالاترین | ایرانیان

موضوع متهم کردن ایران توسط آمریکا به توطئه تروریستی، این روزها تنور داغیشده است برای پخت و پز رسانه ای و بحث در شبکه های اجتماعی در اینترنت. در همینارتباط نوشته ای را خواندم از یکی از فعالین سیاسی در فیسبوک که نوشته است: «در روزها و هفته هایآینده بسیاری از کسانی که توسط جمهوری اسلامی در ایالات متحده در آب نمک خوابانده شدهبوده اند بیرون خواهند آمد و در رسانه ها از حکومت دفاع خواهند کرد. به نظرم باید اینواکنشها را به دقت پیگیری کرد، چرا که به خوبی نشان خواهد داد چه کسانی تحت لوای متخصصامور ایران، استاد دانشگاه و حتی اپوزیسیون در واقع وظیفه دفاع از حکومت را بر عهدهداشته اند چرا که جمهوری اسلامی در موقعیت دشواری است و به همه مهره هایش احتیاج دارد».

صبحامروز قبل از مشاهده این نوشته بطور اتفاقی مطلبی خواندم در روزنامههلندی اسپیتز (ص.2) با تیتر «عجیبتر از فیلم» که تلاشیناموفق! دارد در تجزیه و تحلیل اتهامات توطئه تروریستیسپاه قدس حکومت اسلامی حاکم بر ایران در خاک آمریکا. هنگام مطالعه برخوردم بهصحبتهای پیمان جعفری فعال انترناسیونال سوسیالیست ها که در هلند اقامت دارد. موضعگیریهای او در ارتباط با ایران اغلب شگفت انگیز است.

چندی پیش ایشان در مناظره ای درلاهه با استناد به اضحارات مدیر پیشین سازمان اطلاعات و جاسوسی اسرائیل (موساد) وگزارشات چند سازمان آمریکائی منکر تلاش جمهوری اسلامی برای تولید سلاح اتمی شد. دقیقیادم نیست که در آن مناظره آیا همین آقای جعفری بود که موضوع «فتوای خامنه ای درغیراسلامی بودن سلاحهای هسته ای» را دلیل مضاعفی در اثبات حرف خود از صلح آمیز بودن برنامهاتمی ایران میدانست یا نه. به هر روی در همان بحث، ایشان آمریکا را «عنصر اصلی»ناکام ماندن اصلاحاتی بسوی دموکراسی پیش از انقلاب 1357 دانست!

البته اینبار پا رافراتر نهاده و در متهم کردن ایران توسط آمریکا به توطئه تروریستی در مصاحبه بااسپیتز میگوید: «این توطئه تروریستی ایران نیست، بلکه تئوری توطئه ساخته و پرداختهآمریکا برای منزوی کردن ایران از جامعه جهانی است».

سخنان جعفری: «این توطئه تروریستی ایران نیست، بلکه تئوری توطئه ساخته و پرداخته آمریکا برای منزوی کردن ایران از جامعه جهانی است».

واقعا ایشان این اطلاعات را از کجا آورده اند که آمریکا خود نویسنده این سناریوی تئوری توطئه میباشد؟ احتمالا از دید ایشان 11 سپتامبر نیز طرح خود آمرکائیها برای لشگرکشی به عراق و چپاول نفت خاورمیانه و پیشبرد استکبار امپریالیسم آمریکا است. لشکرکشی که تا کنون بیش از هزار میلیار دلار هزینه نظامی به اقتصاد آمریکا وارد کرده و همین حمله به عراق و افغانستان بعنوان دو دشمن جدی همسایه ایران در نهایت - خوشبختانه - بسود منافع استراتژیکی ایران تمام شده است.

واقعا بچه گانه نیست اگر تصور کنیم که آمریکا برای تحریم بیشتر ایران و جلب حمایت جامعه جهانی – بخصوص چین و روسیه – نیاز به چنین سناریونویسی دارد و در این سناریونویسی نیاز دارد تا پای اسرائیل و عربستان را نیز به میان بکشد. حتی اگر فرض کنیم که گروه خودسری از سازمان سیا طراح این توطئه است تا دنیا را گمراه کند و از این راه حمایت طرفداران سیاسی ایران یعنی چین و روسیه را جلب نماید، باز این پرسش باقی میماند: پس چطور است که پای اسرائیل و بویژه عربستان در این تئوری در میان است و نه خود چین و روسیه؟!

نهفته نیست دشمنی سرسخت عربستان و طرفداری پروپاقرص او برای حمله نظامی به ایران. (چندی پیش حتی عربستان سعودی اطمینان داد تا نیاز جامعه جهانی به نفت ایران را هنگام تحریم نفتی و یا حمله نظامی کاملا تامیین خواهد کرد).

موضع اسرائیل هم که مشخص است.

باعث تاسف است که اشخاصی همچون آقای جعفری بخاطر مخالفت ایدئولوژیک با اپریالیسم آمریکا خواسته یا ناخواسته در تطهیر جمهوری اسلامی میکوشند. بحث نیت پاک یا ناپاک ایشان نیست، بلکه تحلیلها و موضعگیریهای اشتباه و اغلب مخرب این افراد است.

بیشک همراه با جمهوری اسلامی میخوانند: "آمریکا، آمریکا، ننگ به نیرنگ تو".

Dchar, die ons raakte

2011-10-10T12:09:00.009+02:00

NTR | Republiek Allochtonie | Pluspost

Sterk nostalgisch was het deze week aan tafel bij De Halve Maan. Het deed me denken aan de setting van het vorige seizoen, waarin wij als vaste panelleden genadeloos met elkaar de discussie aangingen. Afgelopen vrijdag voelde het dan ook als vanouds. Vurig, gepassioneerd en vol overgave gingen Fouad, Abdou en ondergetekende opnieuw met elkaar in debat.
Onderwerp: de inmiddels befaamde speech van Nasrdin Dchar.

Bekijk de video in andere formaten.

Mocht het u ontgaan zijn, de man, winnaar van het Gouden Kalf voor beste acteur, richtte zich in zijn dankwoord tot Politiek Den Haag en sprak geëmotioneerd de volgende woorden tot televisiekijkend Nederland en het publiek in de zaal: “[…] een paar maanden geleden las ik een artikel waarin Minister Verhagen aangaf dat 'de angst voor buitenlanders' heel begrijpelijk is; nou meneer Verhagen en met u Geert Wilders: Ik ben een Nederlander en ik ben heel trots op mijn Marokkaanse bloed. Ik ben een moslim, en ik sta hier met een fokking Gouden Kalf in mijn hand."

Met zijn toespraak raakte Dchar duidelijk een gevoelige snaar. Een stroom aan reacties was het gevolg. Columnisten, opiniemakers en journalisten analyseerden erop los, probeerden de woorden van Dchar te duiden of, in het geval van een aantal, te veroordelen.

Neem bijvoorbeeld het gekrabbel van de Marokkaanse cabaretier Salaheddinne Benchikhi. Hij verkeerde in opperste staat van verwarring, kon niet bevatten dat Dchar, een mede-moslim en - Marokkaan, daadwerkelijk blij was met zijn Gouden Kalf – nota bene een afgodsbeeld. Hoe durfde hij? En dan nam hij ook nog eens zijn ouders mee die toen vervolgens moesten aanzien hoe hun zoon actrice Thekla Reuten, die hem de prijs overhandigde, vol op de mond zoende.

Ik kreeg medelijden met mijn maag toen ik de jaloezie van Salaheddinne moest verteren.

Jammer dat hij zijn afgunst jegens Dchar niet bij ons uitte, want dan hadden wij bij De Halve Maan wel een geneesmiddel voor zijn jaloezie gehad: kon hij nu lekker zijn bio pimpen met ‘Salaheddin is te zien bij de talkshow van NTR’.

De conservatieve blog Dagelijkse Standaard ging echter nog een stap verder en veroordeelde niet alleen, in dit geval Dchar - de moslim, maar ook alvast alle joden en christenen die ooit het Gouden Kalf wíllen winnen. Er zou namelijk geen ‘duidelijker symbool van verafgoding’ zijn dan deze prijs. Wat een nonsens. Zou deze blogger dan ook de Nobelprijs voor de Literatuur (laten we er gemakshalve even van uitgaan dat het kan) weigeren omdat Alfred Nobel dynamiet uitvond en zijn uitvinding verwoestend was?

Ik dacht het niet!

Natuurlijk kwam de PVV ook met een wanhoopreactie. Dit keer werd er niet in het enkelvoud gesproken over een hond - à la bedrijfspoedel - maar in het meervoud. Een Noord-Hollands PVV-Statenlid reageerde middels een tweet waarin hij Dchar in één adem noemde met een roedel en hem daarmee categoriseerde tot een groep van honden waarin een sterke mate van hiërarchie heerst. Uiterst onbeschoft.

Elsevier-columniste Liesbeth Wytzes formuleerde de kritiek van veel nuchtere burgers met deze vraag: ‘was hij ook zo bejubeld wanneer hij niet van Marokkaanse afkomst was geweest?’ Het antwoord daarop lijkt me duidelijk.

Nee, natuurlijk niet.

Juist de niet-westerse afkomst van de beste acteur van Nederland in combinatie met diens vlijmscherpe woorden en de integratie discours in onze samenleving maakt dat wij nu en in de toekomst nog vaak over zijn speech zullen praten.

Dat niet de afkomst maar de prestatie telt, is een mooi ideaal. Dat de Nederlanders niet bang hoeven te zijn voor de buitenlanders, is eveneens een mooi ideaal. Zolang we dat echter nog niet bereikt hebben, is Dchars’ afkomst wel degelijk van belang voor het publieke debat.

Mijn interview met HP/DeTijd

2011-09-28T15:46:00.001+02:00

"Een einzelgänger vindt hij zichzelf niet. Eenzaam voelt hij zich evenmin. Golriz heeft een missie. "Ik wil iets achterlalten op deze wereld, een voetafdruk, als is hij nog zo klein."...

Mijn interview met HP/DeTijd ligt nu in de winkel. Hiermee sluit ik een controversieel hoofdstuk in mijn leven af en begin aan een nieuwe: vastberaden maar ontspannen
lees het in pdf-formaat

Vijf-jaar Radio Zamaneh, een terugblik

2011-09-10T13:16:00.000+02:00

Dit artikel is gisteren naar Zamaneh en de Nederlandse pers gestuurd voor publicatie

Pluspost - Inde week dat de aandacht van Nederland en de rest van de wereld was gericht op degevaren van internethackers, deze keer hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit deIraanse staat, kwam Radio Zamaneh, het enige Iraanse radiostation in Nederland,uitgebreid in het nieuws. Het station, dat deze week haar jubileum viert, voorzagde Nederlandse media van commentaar over deze kwestie.

Radio Zamaneh, gevestigd in Amsterdam, is een radiozender die zich met haar programma’s en website richt op persvrijheid in Iran. Vijf jaar geleden stelde dit station zich als doel - met steun van de Nederlandse regering - een platform te bieden voor Iraanse bloggers en burgerjournalisten om op die manier het ongehoorde geluid een stem te geven.

Al snel werd daar conventioneel journalistiek werk aan toegevoegd. Echter bekruiptons intussen wel het gevoel dat de balans tussen het oorspronkelijke doel, namelijkeen forum bieden aan jonge, creatieve, kritische denkers en burgerjournalisten,en de uitwerking daarvan, verloren is gegaan. Een ontwikkeling waar, vijf jaarna de oprichting van het station, aandacht voor moet komen.

In 2007 schreef de Volkskrant “Hier, Radio Teheran” een kritisch stuk over RadioZamaneh waarin de journalistieke onafhankelijkheid van het station in twijfelwerd getrokken en openlijk de vraag werd gesteld of Radio Zamaneh wel haareigen doelstellingen nakomt. Naar aanleiding van dit artikel is het managementgewijzigd en is het beleid en deels de redactie van het station veranderd, maardat is niet bevredigend genoeg.

Voorde nieuwe generatie Iraniërs is het verkrijgen van informatie via internet eenvan de weinig kanalen om de vrijheid te proeven. Het is dan ook de taak vanRadio Zamaneh om in te springen op de behoeften en wensen van dezegeneratie.

Zamaneh heeft als voordeel,in tegenstelling tot veel grote andere Iraanse media, dat zij klein en duspersoonlijker is. De zender moet niet willen concurreren met zenders als BBCPersia, Radio Farda, Radio France, Deutsche Welle & Voice of America, dievia satelliet en internet de kijker 24 uur per dag de mogelijkheid bieden hetlaatste nieuws te volgen, maar moet juist een aanvulling hierop zijn.

RadioZamaneh wordt op dit moment niet gemist, omdat ze met hun items vrijwel nooithet nieuws halen. De Nederlandse regering investeert in Zameneh omdat zij demensenrechten en de persvrijheid in Iran willen bevorderen. Met de onderwerpendie Radio Zamaneh nu aansnijdt, zoals kunst, cultuur, literatuur en mode, geeftzij geen gehoor aan de behoeftes van haar doelgroep. Het is nodig dat Zamanehzich op dit doel concentreert en blijft concentreren.

Immers is de steun van deNederlandse regering en het Nederlandse parlement dat vijf jaar geleden hetunieke initiatief nam om de zaak van persvrijheid en mensenrechten te steunen onontbeerlijk.Het is hoog nodig dat Radio Zamaneh journalistiek blijft bedrijven, maar hetmoet veel gedurfder zodat het onmisbaar wordt voor dorstige mediaconsumenten.

Toespraak van Arjen de Wolff tijdens de jubileumviering van Zamaneh 10 sept 2011

پارازیت من در تطهیر ناخواسته قرآن

2011-09-06T18:22:00.000+02:00

كامبيز حسيني در برنامه تلويزيوني مورد علاقهمن يعني «پارازيت» دو هفته پیش سوتي بيموردي داد. البته به نيت كامبيز شكي ندارم، ولينظر به اهميت اشتباهش طاقتم لبريز شد و مرا مجبور كرد به نگارش اين چند كلمه، تا به رسم خود پارازیت، پارازیتی بسویشان بفرستم. آری، مرادم برنامه«پارازيت» آخر اوت است که از دقيقه ١٢:٣٤ معطوف بود به سري "توهمات آخوند قرائتي"كه در آن أراجيف ايشان دسته بندي شده و با مزه اندازيهاي كامبيز و سامان آميخته باتنز-تراژيك معمول پخش ميشد.

بحث من در مورد صحبتهاي آخر آخوند قرائتي استكه از ديد اسلام و با نقل بمضمون از قرآن روابط زن و مرد را هنگام سركشي زن در سه مرحلهتوضيح ميدهد (خود ببینید): «اول، موعظه كنيد؛ اگر اثر نكرد، رختخوابتان را جدا كنيد؛ اگر باز همفايده نكرد، مرد حق دارد با يك مداد يا چوب مسواك روي دست زن بزند» تا زنش تنبيه شود.

كامبيز، بحق آشفته از اين بيعدالتي و توصيههاي عقب افتاده ميگويد: «اين سه مرحله بخوره تو سرت، الاهي خداوند اون مداد و بكنهبه چشمت» و در ادامه متعجب ولي با لحني مطمعن از منفي بودن پاسخ سوالش ميپرسد «اسلامميگويد، تو ميتواني زنت را كتك بزني؟!» و به اشتباه نتيجه ميگيرد كه اين صحبتهاي قرائتيجزء روايتهاي دروغين است و چطور امکان دارد که در قرآن چنین اراجیفی آمده باشد؟!کامبیز جان، نه تنها امکان که دارد، هیچ، در خود قرآن صراحتا این سه مرحله نازل شدهاست.

كامبيز جان، آخوند قرائتي درست ميگويد وشما اشتباه!

آري، نه در روايات كه در مهمترين متن اسلامي يعني قرآن (سوره نساء - آيه ٣٤) آمده است كه مردان براي تنبيه زنان بايد اين سه مرحله را طي كنند: «...و زنانی که از نافرمانی آنان (در حقوق همسری) بیمناکید باید نخست آنان را موعظه کنید و اگر مطیع نشدند از خوابگاه آنان دوری گزینید و اگر باز مطیع نشدند آنان را به زدن تنبیه کنید، چنانچه اطاعت کردند دیگر راهی بر آنها مجویید، که همانا خدا بزرگوار و عظیم الشان است». کل آیه را به عربی و فارسی در این عکس آوردم که دینخویان خرده نگیرند که نقلم خارج از بافتار متن بوده و پس ناوارد است.

جدا تا کی میخواهیم از این مسائل به این آسانی بگذریم؟ مگر از یادمان رفته که چطور مردان با استناد به این آیه ها در دادگاه های اسلامی هرگز برای کتک زدن زنان خود مجازات نشده اند؟ همین پدربزگان و پدران و برادران مسلمان ما

محدودیتهای کامبیز در صدای آمریکا را بخوبی میفهمم و هیچ توقع واهی برای بازکردن بحث اسلام در آن رسانه ندارم. ولی هیچ نیازی نمیبینم که – ناخواسته – به تطهیر قرآن دست بزنیم.

Update

گفتگوی سیاسی هفته رادیو اسرائیل | مصاحبه با منشه امیر

2011-08-29T15:10:00.004+02:00

مصاحبه ام با منشه امیر (رادیو اسرائیل) پیرامون مسائل سیاسی ایران و نزاع اسرائیل - فلسطین که هنگام سفرم به اورشلیم در ژوئیه گذشته ضبط شده بود امروز از همان رادیو پخش شد

فایل صوتی مصاحبه

Download [Mp3] [4Shared]

در نسخه بایگانی شده آن برگرفته از تارنمای رادیو اسرائیل این گفتگو با این توضیح شرح داده شده است: در برنامه هفتگی «گفتگوی سیاسی» مصاحبه مشروحی با یک جوان تلاشگر سیاسی ایرانی به نام دامون گلریز داشتیم که همراه با یک گروه از "جوانان حقیقت یاب" مقیم هلند برای آشنایی با ریشه های نزاع فلسطینی – اسرائیل و شناخت اوضاع سیاسی خاورمیانه به اسرائیل آمدند و از حکومت خودگردان فلسطینی نیز دیدار داشتند

bio

2011-05-10T15:44:00.013+02:00

Zulke scherpe vragen heb ik niet vaak voor mijn kiezen gekregen. Dit staat inmiddels als mijn biografie op de website van NTR

Een uitspraak van jou die ik op het internet aantrof: "Ik voel een morele verplichting en mij intellectueel verantwoordelijk om iets te doen voor de maatschappij.

(Ik erger me eraan dat sommige politici juist stappen zetten in de richting van sharia-wetgeving.)"

Wat kan jij voor de maatschappij betekenen?

...door mee te doen aan het maatschappelijke debat. Ik merk dat ik vaak niet dezelfde politiek-correcte mening heb zoals het in de allochtone kringen gewenst is. Dit terwijl ik wel vele overeenkomsten zie tussen mijn standpunten en die van de liberale burgers in Nederland. Nederland ben ik ontzettend dankbaar doordat ik hier met openarmen ben ontvangen, vele kansen en mogelijkheden heb gehad om mij te ontwikkelen en in vrede, veiligheid maar bovenal vrijheid te kunnen leven. Een goed mens is iemand die idealen heeft. Mijn ideaal is om te streven naar het hoogste goed: de vrijheid.

Men noemt jou weleens 'mediageil' Klopt dit? Zo nee, Wat is de media dan voor jou?

hahaha wat een goede vraag. Ik begrijp dat er misschien mensen zijn die mijn mening niet begrijpen of delen en daardoor op zoek gaan naar een motivatie voor mijn uitingen. Uitingen in de media die vaak als ‘gedurfd’ en ‘gevaarlijk’ beschouwd worden. Met deze analyse komen ze tot de simplistische conclusie: ‘mediageilheid’.

Vaak genoeg heb ik media afgewezen, omdat mijn optreden daarin niet ten goede kwam voor mijn ideaal. Ik zou het alleen doen om in de media te komen. En dan wijs ik het af. Ik ben van mening dat media voor mij een middel is en geen doel. Een middel om mijn ideaal – het streven naar vrijheid – uit te leggen, uit te dragen en hopelijk ook te bereiken voordat ik sterf.

Je ouders besloten toen jij net veertien was, om Iran uit te vluchten. Uiteindelijk kwamen jullie in Nederland terecht. Ik kan me voorstellen dat het een moeilijke tijd voor je was. Heb je door deze gebeurtenissen bepaalde trauma's opgelopen?

Gelukkig heeft ieder welwillend mens de capaciteit om zich in moeilijke tijden aan te passen. Dat is voor mij en mijn familie zeker het geval. Als ik er nu naar terug kijk, dan sta ik zelf versteld over ons aanpassingsvermogen. Dat ik getraumatiseerd zou zijn hoor ik vooral van de moslims, zelfs van een van onze panelleden. Dat ik getraumatiseerd ben, maar ook dat Iraniërs getraumatiseerd zijn door alle gruweldaden van de politieke islam in Iran. Dit is echt flauwekul. Natuurlijk ben ik niet getraumatiseerd en natuurlijk zijn de Iraniers niet getraumatiseerd.

Iraanse gemeenschap is een van de meest succesvolle etnische minderheden in Nederland met laagste percentage aan deelname in de misdaad en gekkigheid. Ik merk dat moslims het ongemakkelijk vinden dat veel Iraniers niet sterk in leer zijn met Islam. Dat ze niet meedoen met vaste maand Ramadan etcetra. En dat ze kritisch zijn over de islam. Voor hen is de conclusie snel getrokken: hoe kun je een perfecte religie als de islam afwijzen en kritisch erover zijn? en dat ook publikelijk - zoals ik dat doe - uiten? Dan ben ik, is hun antwoord, 'getraumatiseerd' en daardoor tot redelijkheid niet vatbaar. Ik noem dit als een zachte vorm van demonisering van de critici zoals ik van de Iraanse komaf.

Wat is jouw favoriete uitspraak?
Wees consequent in wat je zegt en integer in wat je doet.

Wat vind je van de Halve Maan?

De recensies tot zover zijn erg lovend over onze talkshow. En ik ben vereerd dat ik mee mag doen aan een discussieprogramma op tv dat voor het eerst de pluriformiteit van de mening van de allochtone gemeenschap weerspiegelt. Dat is zeker een verrijking van de Nederlandse media. Ondanks de onvermoeibare inzet van de redactie, vind ik dat we aan tafel niet altijd uithalen wat er in zit. De discussie wordt vaak niet op hetzelfde abstractieniveau behandeld en ik vind het jammer dat politiek-correctheid en het ontkennen en bagatellisering van pijnlijke discussiepunten – zoals positie van de islam tegenover vrouwen en homo’s, ritueel slachten of sociale druk op het dragen van hoofddoekjes – zeer dominant aanwezig is.

Daardoor bereiken we minder dan dat we zouden kunnen.

“Ik raakte verlamd toen FunX mij vroeg over vrijheid te schrijven”

2011-05-05T18:29:00.005+02:00

Speciaal voor FunX Start (directe link) schreef ik naar aanleiding van Bevrijdingsdag een column over vrijheid.

Beluister de column hier...

Download [Mp3]

"Ik zal er niet om heen draaien. Maar gewoon zeggen zoals het is. Ik raakte verlamd toen FunX mij vroeg om op Bevrijdingsdag een gesproken column over de vrijheid voor te dragen. Het woord ‘vrijheid’ is zo alomvattend en machtig dat het me stevig in haar greep houdt. Als ik eraan denk, verlamt het me en laat het me niet los. Hoe ironisch is dat? Dat je gevangen wordt gehouden door het ideaal vrijheid!

Een ideaal waar zoveel mensen over geschreven en voor gestreden hebben. Zoveel mensen hun leven voor hebben opgeofferd; En dan mag ik het over de vrijheid hebben?! Juist op Bevrijdingsdag, dé dag die symbool staat voor één van de grootste menselijke opofferingen voor diezelfde vrijheid?!

Begrijp je me nu als ik zeg dat ik verlamd raakte toen mij werd gevraagd dit ideaal onder woorden te brengen…

Ik beschouw vrijheid als mijn hoogste deugd. Ongetwijfeld is zij ook een universele deugd. Wie niet daarin gelooft en ons van zijn ongeloof wil overtuigen, is aan het bedriegen of misleiden. Een snelle blik naar de ‘achtergestelde’ volkeren op de straten van Cairo, Tunis en Damascus - om er maar een paar te noemen – zegt veel over de waarden van hen die de straten betreden en ze vaak met hun bloed voor eeuwig rood kleuren.

De liefde voor vrijheid: het is een van de hoogste waarden voor de mensheid. We zien het. We voelen het. Het ontroert ons en het is dan ook terecht dat we blijven herdenken. Laat ik mijn column beëindigen met de beeldende woorden van de Iraanse dichter Ahmad Shamlu - woorden die in bloed op veel gevangenismuren in Iran geschilderd staan."

Ze ruiken aan je mond
of je soms gezegd hebt dat je van me houdt.
Ze ruiken aan je hart
het zijn vreemde tijden, liefste.

Bij de wegblokkade
wordt de liefde
gegeseld.
We moeten de liefde in de kelder verbergen
in de hoeken van deze kille blinde steeg
voeden ze hun vuren
met liederen en poëzie.

Voorzichtig, denken is gevaarlijk.
Het zijn vreemde tijden, liefste.

Wie ’s nachts op de deur klopt
komt om het licht te doven.

We moeten het licht in de kelder verbergen.

Kijk, met hun bloederige hakblokken en bijlen
hebben de slagers de wegen bezet
het zijn vreemde tijden, liefste.
Ze snijden de glimlach van je lippen
ze snijden het lied uit je mond.

We moeten de vreugde in de kelder verbergen.
Kanaries worden geroosterd
op een vuur van lelies en jasmijn
het zijn vreemde tijden, liefste.

De zegedronken duivel
zit feestend bij ons rouwmaal aan.

God moeten we in de kelder verbergen.

~ Ahmad Shamlu

Recensies over De Halve Maan

2011-04-23T10:39:00.000+02:00

NRC | 'De Halve Maan behoort tot de top 5 van maart en april'

Intelligente wekelijkse discussierubriek met en over Nederlanders uit moslimculturen toont aan hoe pluriform die werelden feitelijk zijn. Broodnodig, juist ten tijde van de Arabische lente.

NRC | 'de discussie aan tafel levendig en op verstandige wijze'

lees het gehele artikel hier...
Arslan is de enige vrouw met hoofddoek in het vaste panel. Dat bestaat verder uit het Haagse gemeenteraadslid Abdou Khoulani, ex-moslim Damon Golriz, columniste Funda Müjde, schrijfster Naema Tahir en journalist Fouad Sidali.

Dat is een breed palet aan afkomst, politieke opvattingen en religieuze oriëntatie, van seculier tot traditioneel. Met specifieke deskundigen praten ze over de hervormingen van koning Mohammed VI of de overhaaste huwelijken van Nedermarokkanen. Meer dan in andere talkshows is de discussie levendig en neemt iedereen aan tafel op verstandige wijze aan alle discussies deel.

Volkskrant | 'een breed spectrum aan moslimopinies vertegenwoordigd'
Vandaag met vetgedrukte groene letters lees ik in de volkskrant een recensie over De Halve Maan: 'Vol in de Aanval'

Lees hier het recensiestuk... [pdf]

,,De Halve Maan heeft in zijn korte bestaan al meer reuring veroorzaakt dan de islamitische omroepen NMO en NIO in jaren daarvoor", aldus De Volkskrant vanochtend. Geweldig dat ik op deze manier geciteerd word: ,,Vanuit de gemeenschap moet een veroordeling komen van de zwarte kanten van de islam.''

De Halve Maan #05: met o.a. Ronny Naftaniel over Israel

2011-04-03T12:13:00.003+02:00

Essalam in Rotterdam is de grootste moskee van Nederland

Het was een aanwinst om Ronny in het programma te hebben. We hebben gesproken over de reactie van Israel op de Arabische Lente [18:00]. De talkshow werd heftig bij het onderwerp over 'buitenlandse financiering van de Moskeeën' [31:40]. Daarna kwam de Marokkaanse Ikram Daraaoui met haar verhaal over homoseksualiteit. Deze uitzending is zeker het kijken waard...

Bekijk de video in andere formaten.

Als het Paard van Troje, indringen en overwinnen

2011-03-31T14:34:00.008+02:00

Blog voor NTR - Hebt u weleens gelet op de aftiteling van onze talkshow? Linksonder het scherm? Terwijl Naeeda de kijkers fijne zondag toewenst, verschijnt deze zin: ‘De Halve Maan is een opinieprogramma van de NTR in de moslimzendtijd’. Ja, zo eindigt het echt: ,,in de moslimzendtijd’’. Ruim 55 minuten begaat een afvallige (ik dus) de grootste zonde in de islam: etaleren van ridda (afvalligheid)! En dat in de zendtijd van dezelfde moslims; zaliger kan ik het me niet voorstellen.

Ik zal het formuleren zoals menig islamieten dat doen: ,,jij bederft de onschuldige geest van de naïeve moslim’’ en dat in ,,mijn zendtijd?’’. Dit had besteed moeten worden ,,aan de heilige boodschap van de barmhartige islam’’. Meestal volgt na deze analyse een temperamentvolle complottheorie als conclusie wat best ironisch is.

Wanneer ik mij verplaats in deze complotdenkende islamieten en hun oordeel over De Halve Maan, dan zie ik mezelf als een paard. Niet zomaar een paard, maar het Paard van Troje. Of misschien zelfs een Nederlands schip, niet zomaar een schip maar het Turfschip van Breda; beide een list. De eerste uit de Griekse mythologie en de tweede uit de Nederlandse geschiedenis met één duidelijk doel: indringen en overwinnen.

Tot hoeverre ben ik succesvol in het bereiken van dit doel? Dat is moeilijk te zeggen. Maar de vooruitzichten zijn hoogst hoopgevend.

Uit een onderzoek (2009) van de Centrale Bureau Statistiek blijkt dat het bezoek aan religieuze bijeenkomsten ,,de afgelopen jaren fors’’ is afgenomen. Volgens dit onderzoek is de daling ,,het grootst onder islamieten’’. Van 2004 tot en met 2008 ging gemiddeld 35 procent van de islamieten minstens één keer per maand naar de moskee, tegenover 47 procent in 1998 en 1999. Dat is een daling van ruim een k-w-a-r-t. Wow!

Aandeel dat minimaal eens per maand een religieuze bijeenkomst bezoekt. (Bron: CBS)

Laat ik maar niet te optimistisch zijn. Ik weiger mee te doen aan wishfull-thinking door de statistieken door te trekken naar vier jaar later en dus voor 2012 een voorspelling te doen van weer eens een kwart afname. Maar de essentie staat als een boom: het gaat een goede kant op met ridda-volgelingen. En ons programma De Halve Maan zal daar zeker een steun in de rug zijn in het bereiken van dit doel. Tot die tijd zal ik met genoegen de rol van een paard, schip, mongool en/of getraumatiseerde Iraniër willen bekleden.

'getraumatiseerde Iraniër'

2011-03-29T12:39:00.013+02:00

Blog voor NTR - De Nationale Hoofddoekjesdag werd ingeluid door een discussie tussen een van de zusjes van de Meiden van Halal en mij op de radio dinsdagochtend. Deze discussie schijnt bij de jonge luisteraars van FunX voor veel reacties te hebben gezorgd. Dat is ook niet gek, want dit onderwerp is een symbool geworden voor een zeer essentieel en actueel debat. En dat is de discussie over de herdefinitie van de scheiding tussen kerk en staat in Nederland.

Wanneer het woord ‘hoofddoek’ valt, lijkt de discussie gedomineerd te worden door twee uitersten: één beschouwt het dragen van een hoofddoek als een teken van onderdrukking en de ander ziet het als de uiting van het vrije wil van de geëmancipeerde vrouw (lees: moslima). Ik behoor tot de eerste groep en Hajar van de Meiden van Halal tot de tweede. Dit zorgde voor een felle discussie en dus veel respons.

Download [MP3] de discussie inclusief reactie Samira el Kandoussi

Na de uitzending scrolde ik door de reacties. Blijkbaar reageerde Samira el Kandoussi (journaliste) die in de FunX-studio zat op mijn uitlatingen. En wat ze zei is best interessant.

In haar reactie kwalificeert ze mij tot de groep ,,getraumatiseerde Iraniërs” die door hun trauma ,,tegen de islam” zijn gekeerd. En daardoor ,,respecteren ze allemaal” (bedoelt ze mij natuurlijk) andere mensen niet. Kromme beredenering, maar goed.

Schattig wordt het wanneer Samira met haar zachte stem, echter jammerend roept: ,,hij is mij niet tegengekomen” en dus mij duidelijk uitnodigt voor een nieuwe uitdaging: haar uit te vragen. Ben benieuwd of ze het accepteert ,,van binnen”?!

Zonder enige toevoeging neem ik haar reactie hier op, oordeel is aan u: ,,Het is misschien heel lullig dat ik dat zeg, maar ik denk dat heel veel Iranezen in Nederland een trauma hebben opgelopen. In Iran is het zeg maar verplicht om een hoofddoek te dragen en heel veel mensen vluchten daar vandaan zodat ze hier vrij leven en dan gaan ze zich tegen de islam keren. Een Afshin Ellian, een meneer Golriz. Ik respecteer ze allemaal maar als je echt een vrij mens bent, dan respecteer je mensen in hun wezen.(…) Dus dan accepteer je de vrije keuze. Hij zei net van ik heb vriendinnetjes er vanaf gebracht een hoofddoek te dragen, nou, hij is mij niet tegengekomen. Bij mij komt het van binnen. Snap je? Dus die meiden zelf waren ook niet overtuigd over hun hoofddoek. Anders kan niemand je ompraten.”

Overigens las ik via twitter een gefrustreerde reactie van ene Quafae die mij ,,toch een mongool” vond en een van mijn volgers Joop Hazenberg die ons herinnerde dat Ayaan Hirsi Ali ook als ,,een getraumatiseerde Somalische” werd weggezet.

Los van wat de reacties zijn en hoe men de discussie beoordeelt, maakt de enorme aandacht van de luisteraars voor dit thema in ieder geval één punt duidelijk: dit onderwerp leeft, is actueel en het raakt ons.

De oplossing begint bij het erkennen van het probleem. En dat is de (impliciete) onderdrukking van de meerderheid van gesluierde vrouwen.

De Halve Maan #04: met Jan Mulder over Syrië en ADO-supporters

2011-03-27T00:36:00.003+01:00

Naar mijn mening een van de betere uitvoeringen tot nu toe. Met Jan Mulder, bekend uit Barend en Van Dorp spraken we over de ontwikkeling in Syrië en de antisemitische uitlatingen van een ADO-voetballer. De laatste item ging over Plastische Chirurgie, daar heb ik zelf heel veel reacties op gehad. Kijken dus...

Bekijk de video in andere formaten.

Wie is de huichelaar?

2011-03-25T19:47:00.003+01:00

NTR De Halve Maan - Zijn bedoeling was om onenigheid te zaaien zodat angst geoogst kan worden. Maar ach, het is hem niet gelukt. Ayatollah Imam Ruh-Allah Khomeini, die ik ontvluchtte, bedoel ik niet hoor. Ik bedoel onze eigen donkerblond bebaarde geestelijke in Den Haag: Sheikh Fawaz Jneid. Gelukkig ben ik niet alleen een afvallige moslim, maar ook een volwaardige atheïst, daardoor geldt zijn kwalificering: ,,zogenaamde moslims die de rol van Judas de Verrader aanmeten” helaas niet voor mij. Wat wel jammer is. Wel doelt hij natuurlijk op mijn Marokkaanse collega Fouad Sidali, Pakistaanse presentatrice Naeeda Aurangzeb en de Pakistaanse schrijfster Naema Tahir.

Deze donkerblonde Hofstad-Imam heeft kennelijk goede contacten met Satan, want hij is de enige die overtuigend kan bevestigen dat deze ,,zogenaamde moslims” hun ,,hart hebben verkocht aan de Satan’’. En hij weet precies hoe Allah hierop antwoord: deze zijn geen moslims maar ‘huichelaars’ en daar staat islamitisch maar één straf op en dat is de doodstraf. (Soerat al-Baqarah: 14)

Met hetzelfde religieuze mandaat heeft Khomenei in de hete naoorlogse zomer van 1988 ruim vierduizend politieke tegenstanders in één slok Islamitisch afgeslacht. De meeste waren in hun ogen ‘huichelaars’ omdat zij met hun politieke beweging socialisme met sjiitische islam verenigden als alternatief op Ayatollahs. Noch een Ayatollah noch een Sheikh duld een concurrent. Khomenei slachtte de concurrenten af en Fawaz probeert ze te beangstigen, beiden echter met dezelfde argumentatie.

Wie had dat kunnen weten, dat Fawaz niet alleen met Allah in contact zou zijn maar ook met Satan. Hij beweert immers te weten wie in Allah geloofd en wie zijn hart aan Satan heeft verkocht – ook al als de gelovige dat laatste zou ontkennen weet hij wel beter. Het kan niet anders. Onze donkerblonde Hofstad-imam moet in directe contact zijn met de Satan en Allah. En dan vraag ik mij af, wie is de huichelaar?

LANGE VOORHOUT - Tina Ehrami

2011-03-24T17:15:00.005+01:00

Wat is mijn bestemming? Wie zal het weten?
Doch op jouw pad ernaartoe, zal ik vergeten
Dat er mooiere lanen zijn dan de jouwe
Of dat pracht en praal me zou benauwen

Ik wil nergens alleen zijn, anders dan hier
De plek waar de rijke en de aalmoezenier
Beiden behoren tot de schatten op het grind
De één altijd zoekend naar wat de ander vindt.

Ik heb je gevonden, mijn Lange Voorhout
Je bent de complexiteit in al je eenvoud.
Niemand kan bevatten hoe schoon je bent
Of hoe goed je mijn zachte voetstappen kent

Als ik 's nachts loop naar huis en verder
Ben ik het makke schaap en jij mijn herder
Je open armen zijn als mijn enige thuis
Waar ik ook woon of naartoe verhuis

Jouw troostende bomen wuiven wijs
Ongeacht of ik hard lach, huil of krijs
In jouw eenzame geritsel vind ik troost
En jij blijft als mijn bestemming, geliefkoosd

~ http://www.poezieoppootjes.nl/?pagina_id=1515

De Halve Maan #03: met oa Nowrouz, Arabische Liga en verbod op religieuze symbolen

2011-03-23T14:47:00.012+01:00

Opinieprogramma dat een scherp oog heeft voor de ontwikkelingen in en rondom de islamitische gemeenschap in Nederland en de wereld. O.a. Schrijfster Naima el Bezaz is te gast. Onderwerpen: Nowruz, Libië, tekort aan Islamitische pleegouders (jeugdzorg) en discussie over secularisme in Nederland en rol van islam met Frank van Dalen (VVD)

Bekijk de video in andere formaten.

مباحث این هفته در برنامهٔ "حلال ماه" (شبکه ۲ هلند): نوروز و چهار شنبه سوری ایرانیان هلند و همینطور بحث در مورد مرزهای جدایی نهاد دین از حکومت در هلند.

Recensie NRC over talkshow De Halve Maan

2011-03-18T18:52:00.003+01:00

Radio | DichtbijNL #01 'Vrijheid van godsdienst: Hoofddoekverbod'

2011-03-15T15:21:00.005+01:00

VVD-Tweede Kamerlid Jeanine Hennis wil dat stadhuismedewerkers geen hoofddoekjes of andere religieuze symbolen dragen. We praten hierover met Damon Golriz, oprichter van het Comité voor ex-moslims en pastoor Schilder uit Tilburg. Lees meer...

Interview: 5:02 - 15:30

De Halve Maan #01: met Libië, PVV, Homo-imam

2011-03-07T15:13:00.004+01:00

Het opiniërende praatprogramma met de hele waarheid. De presentatie zal in handen zijn van de van origine Pakistaanse journaliste Naeeda Aurangzeb.

Het zestal panelleden dat elkaar wekelijks afwisselt zijn Naema Tahir, Fouad Sidali, Famile Arslan, Abdoe Khoulani, Funda Müjde en Damon Golriz.

Bekijk hier de laatste uitzending:

Bekijk de video in andere formaten.

Onrusten in Iran, interview met FunX

2011-02-17T10:40:00.001+01:00

FunX-17febr2011.mp3

https://docs.google.com/leaf?id=0B2kK9qQVM4wnMjA4MTljYTAtYzljOC00ZDc5LTkwNzUtMDhiZjg1MzZkMTJm&sort=name&layout=list&num=50

http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/funx/on_demand/alle_edities/start/start_201102170700.wma

Mijn bijdrage aan ZoooMoslim (Avro)

2011-01-21T14:34:00.004+01:00

Bekijk de video in andere formaten.

Link: http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1045568#

میهمان یار دبستانی

2011-01-19T14:37:00.003+01:00

دامون جان درود. همه گاه میاندیشیدم که انسان هر چه هم تنها(نسبت به اجتماع توده ها) و در خود باشد، روزی کسانی پیدا خواهند شد و خواهند شناختشان و حتا اگر نه در آن هنگام،ولی‌ در آینده ی در پیش، بالاخره تیرش به آماج رسالت خواهد خورد، برای این انگاره نیچه را نمونه می‌دانستم. هنگامی که شهراد پر پر شد، به راستی‌ دریافتم که چه انسان‌هایی‌ با چه گنجایش‌های یگانه و شگفت آوری که به جهان می‌آیند و هیچ گاه هیچ کس آنها را نه میشناسد و نه میستاید و ناشناس میروند، چه غم انگیز و دردناک

این باریکه چشمان اندیشه‌ام را به خودش دوخت. هنگامیکه همایون را شناختم دانستم،که تا شناخت صورت گرفت دست دست نمی‌‌باید کرد، آری خودش است! چه افسوسی خوردم که چرا اکنون! (این بار پرده "هنگام" رخ نمایی کرد) دیر نیست؟ شاید چرا، ولی‌ چاره‌ای نیست باید شتافت و همیشه از این پس در پیوند‌ها در کمین بود. خودم بیایم میهمان یار دبستانی نباشم

با مهر و نیرو،/ ب

زندگی‌ زیباست ای زیبا پسند

زنده اندیشان به زیبایی‌ رسند

آن قدر زیباست این بی‌ بازگشت

کز برایش می‌توان از جان گذشت

پیام آرامباش به خانواده ی شاهپور علیرضا پهلوی

2011-01-13T11:02:00.024+01:00

Update 15 January 2011

مراسم پاسداشت شاهپور علیرضا پهلوی در رتردام- هلند

مراسم یادبود شاهپور علیرضا پهلوی فرزند شاه فقید ایران که بگونه ای ناباورانه هفته پیش در بوستون ایالت متحده آمریکا در سن 44 سالگی جان سپرد از سوی ایرانیان مقیم هلند در شهر رتردام برگزار شد. در ابتدای این برنامه سرود غرور آفرین سرزمین اهوراییمان ایران

گزارش تصویری - عکس

^ ^ ^

خبر درگذشت خود خواسته ی شاهپور علیرضا پهلوی تأسف شماری بسیار از هم میهنان مان را بر انگیخت.اینکه چه فشاری میتواند فردی چنین دانش آموخته و میهن شیفته را در این سنّ جوانی‌ به بن بست حیات برساند،خود تکانه‌ای است دردناک. یادداشت برجای مانده ازایشان که سپارش بدن به آتش ، و خاکسترشان به دریای مازندران را می‌خواهد،بر ناگواری این ضایعه و همدردی ما با خانواده داغدار‌شان به ویژه شاهزاده رضا پهلوی و شهبانو فرح پهلوی می‌‌افزاید. شکیبایی و آرامباشی هر چه بیش را برای این خانواده گرامی‌ آرزومندیم. به امید روزگاری بی‌ اندوه برای همه ایرانیان

آریا آجرلو، مسعود انصاری(روشنگر)، تینا احرامی، سهراب انصاری ، سیاوش بختیاری، نامدار بقایی یزدی ، بردیا پارس، رامین پرهام، بابک پرهام، رامونا پرهام ، گیلاندخت پرهام ، کاملیا حاج قاسم ، فریبا داودی مهاجر، داریوش دولتشاهی، حمیدرضا رضایی، احسان سلطانی، وحید شعبانی، سعید قاسمی نژاد، دامون گلریز، کاسپین ماکان ، سینا یکتا

YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=qgaMlJMeKqQ

Days go by

2010-11-25T14:45:00.002+01:00

Your bitter sweet scent still resides

In the fortress of my dusty heart.

It is the scent of home, of skin, of morning.

It is the aroma of our togetherness, forgetting ourselves,

And being numb with happiness.

Days go by and we keep looking behind,

Finding traces of our feet without seeing where we go.

Days go by and traces of my tears erode;

Days go by and I still need your hands to warm me;

Days go by and I know you’re gone.

And ‘far away’ is a notion without meaning,

And tears leave new traces on my soul.

Which divine path is awaiting me?

I am hanging by the loose thread of your wool sweater.

~ Tina

De Groene Amsterdammer: Het oordeel is aan Allah

2010-11-20T12:07:00.002+01:00

De Groene Amsterdammer Nr 46

| Lees hier het complete interview

[...]

Damon Golriz denkt toch dat het nodig was, dat er een comité voor ex-moslims is geweest. “Voordat Jami aandacht vroeg voor het taboe op afvalligheid in de moslimgemeenschap wist de gemiddelde Nederlander niet eens dat er een probleem was.” Golriz was destijds naast Jami het enige lid van het comité dat zich publiekelijk bekend durfde maken. “Alleen dat gaf al aan dat er weldegelijk een probleem is.” Mensen zoals Taebi hebben gemakkelijk praten, vindt Golriz. “zij bagatelliseren het probleem zoals die imams, vindt Golriz. “Hij komt uit een ongelovig gezin. In zijn sociale klasse is afvalligheid veel minder een probleem dan in het gelovige milieu. Golriz komt net als Taebi uit Iran en groeide ook op in een modern gezin. “We waren wel moslims, maar mijn ouders lieten hun leven er niet door leiden. Er werd bij ons thuis meer gelezen dan alleen de koran. Mijn moeder is gek op poëzie en de wereldliteratuur.”

Maar buiten de huiskamer wordt zijn leven bepaald door de strenge islamitische wetten van ayatollah Khomeini. Door de politieke ideeën van zijn vader moet het hele gezin het land uitvluchten. Ze komen per toeval in Nederland terecht, eerst in een asielzoekerscentrum. Daar wordt het gezin Golriz met de nek aangekeken omdat zij sjiieten zijn en de meeste moslims in het opvangcentrum zijn Somalische soennieten. Het gezin verhuist naar een klein dorpje in Zuid-Holland waar Damon een fijne middelbareschooltijd heeft. “Ik was nog steeds zeer gelovig, dacht dat god ons met een reden naar Nederland had gestuurd.”

Tijdens zijn studie in Den Haag, waar hij alleen op kamers woont, begint hij te twijfelen. “Ik zag Afshin Ellian op televisie, ook een Iraniër, die forse kritiek op de islam had, dat zette me aan het denken.” Ook las hij de grote denkers uit de klassieke oudheid, die overal vraagtekens achter durfden te zetten. “Ik besloot om de islam wetenschappelijk tegen het licht te houden en kwam voor mezelf tot de conclusie dat er veel niet klopte. Mijn ouders vonden het moeilijk dat ik niet langer geloofde, maar respecteerden mijn keuze. Ze vonden het wel eng toen ik er voor het comité mee naar buiten trad.” Sinds hij bekent staat als ex-moslim, merkt Golriz dat hij met argwaan wordt bekeken. “Gisteren had ik nog een discussie met een meisje. Ze vroeg zich af waarom ik zo nodig de vuile was van de islam buiten moest hangen. Ze veronderstelde dat ik dat alleen deed om mezelf te profileren en zo in de aandacht te komen in de media. Dat is de voornaamste kritiek die ik steeds krijg op mijn keuze om in de openbaarheid te treden over mijn afvalligheid.” Golriz wordt moe van die beschuldigingen. “Ik zou wel eens willen weten hoe je publiekelijk afstand kan nemen van de islam en kritisch kunt zijn op de islam, zonder meteen als profiteur in het Wilders kamp te worden weggezet. Dat het voor veel moslims zo moeilijk is om kritisch naar hun eigen geloof te kijken, geeft aan dat er nog een lange weg is te gaan.”

[...]

بیانیه: آرامش دوستدار تنها نیست

2010-11-09T16:43:00.012+01:00

نامۀ متفکر ایرانی، آرامش دوستدار، خطاب به یورگن هابرماس آلمانی، با پاسخ تندی از جانب سه استاد ایرانی دانشگاه‌های آمریکا روبرو شد. این پاسخ ما را بر آن داشت تا، همچون بسیاری دیگراز هممیهنان، در حمایت از آرامش دوستدار، نکاتی را یاد آوری کنیم.

نخست اینکه، آرامش دوستدار تنها نیست. اگر چه کتابهایِ وی در ایران ممنوع است و نوشته‌هایش در نشریات داخلی و در رسانه‌هایِ فارسی زبانِ خارج از کشور، که با پولِ مالیات‌دهندگانِ غربی به کام اصلاح‌طلبانِ حکومتی و مذهبی راه انداخته شده‌اند، منتشر نمی‌شوند، اما جویندگان یابنده‌اند و آنان که قصد دانستن دارند، دوستدار را می‌شناسند و آثارش را می‌خوانند.

دوّم: به نظر می‌رسد که پاسخ دادن به اندیشه، نه برپایۀ نقد سنجیدۀ علمی، بل به شیوه‌ای که امثال شریعتمداری در کیهان تهران با مخالفانِ فکریِ خود می‌کنند، به اجرا گذاشته شده و همچنان دنبالۀ همان اسلام سیاسی‌یی است که شادروان احمد کسروی را در یک قتل نمادین و بنیان‌گذار در کاخ دادگستری ذبح شرعی کرد، با این تفاوت که این بار این پدیده در بینِ ایرانیانِ مقیم کشورهایِ غربی در حال شکل گرفتن است.

سوّم اینکه، نامه‌ی تند و پرخاشگرانه‌ی آن سه تَن به آرامش دوستدار نشان داد که با وجود گذشت بیش از سه دهه از جباریّت اسلام سیاسی‌، برخوردهایی از نوع "آنچه خود داشت" و "آسیا در برابر غرب"، که از پایه‌های بنیادگذار همین اسلام سیاسیِ مورد بحث بوده باشد‌، متاسفانه همچنان رویای شیرین برخی از ایرانیانی است که بر کرسی‌های استادی‌شان در غرب تکیه زده‌اند اما سفارش‌شان به دیگر ایرانیان گوئی این است که در مقابل قرونِ وسطایِ تاریخ گذشتۀ خود همچنان سر تعظیم فرود آورند و سخنی در انتقاد از آن نگویند.

پایان سخن آنکه، ایران گرفتار نبردی سخت سهمناک است. جمهوری اسلامی در این سی سال گذشته جایگاه ما را از جایی بالاتر از کره جنوبی به جایی همتراز با کره شمالی و نیجریه فروکاهانده است. آیا جای دریغ و افسوس نیست که به جای همدلی و وحدت ملی - بر پایۀ تکثر فکری و احترام متقابل به اندیشه‌های یکدیگر با التزام به اصول علمی نقد و بیش از همه، نقد اشتباهاتی که خود در گذشته مرتکب شده‌ایم – به جای کمک به نجات کشورمان از گردابی که در آن فرو غلطانده شده است، شاهد جریان‌ها و نمونه‌هایی باشیم که حقیقت را همچنان منحصر به باورهایِ مذهبیِ خود می‌دانند و گوئی دریچۀ ذهن‌شان به سوی هر گونه جهانِ عرفی بسته است و قادر نیستند با اصولِ اندیشگیِ چنین جهانی سازگار شوند؟

بسوی تو، به شوق روی تو

2010-10-15T13:39:00.004+02:00

به سوی تو

به شوق روی تو

به طرف کوی تو

سپیده دم آیم

مگر تو را جویم

بگو کجایی؟

نشان تو

گه از زمین گاهی

ز آسمان جویم

ببین چه بی‌پروا

ره تو می‌پویم

بگو کجایی؟

کی رود رخ ماهت از نظرم نظرم

به غیر نامت کی نام دگر ببرم

اگر تو را جویم

حدیث دل گویم

بگو کجایی؟

به دست تو دادم

دل پریشانم

دگر چه خواهی

فتاده ام از پا

بگو که از جانم

دگر چه خواهی ؟

یک دم از خیال من

نمی روی ای غزال من

دگر چه پرسی زحال من

تا هستم من

اسیر کوی توام

به آرزوی توام

اگر تو را جویم

حدیث دل گویم

بگو کجایی؟

به دست تو دادم

دل پریشانم

دگر چه خواهی

فتاده ام از پا

بگو که از جانم

دگر چه خواهی؟

رادیو زمانه | انتخابات هلند و رأی ایرانیان

2010-06-11T13:41:00.011+02:00

تصور کن شما رهبر حزب لیبرال هلند شدهای. به‌جای آقای مارک روته در انتخابات شرکت کردهای. حال پیروز انتخابات و نخستوزیر هلند هستی و به‌زودی هم یک هواپیمای اختصاصی در اختیارت قرار میگیرد. اولین سفر سیاسی دامون گلریز با این هواپیما به کدام کشور خواهد بود و چرا؟اولین سفر من به اوروزگان در افغانستان خواهم بود. آن‌‌‌هم برای دیدار با بچههای هلندی، کسانی که در آنجا برای امنیت افغانستان در حال جنگیدن با اسلام سیاسی و طالبان هستند

پس از نبردی سخت در کارزارهای انتخاباتی و مناظره‏ها، روز نهم ژوئن انتخابات سراسری برای تعیین دولت جدید در هلند برگزار شد.به‌این ترتیب، آینده‏ی سیاسی چهارسال آینده‏ی هلند و ۱۱ حزب سیاسی شرکت‌کننده‏ در انتخابات، روز گذشته رقم خورد.اما حال و هوای این انتخابات در میان ایرانیان مقیم هلند چگونه است؟ آن‏ها در مورد این انتخابات چه فکر می‏‌کنند و به چه حزبی رأی می‏دهند؟برای یافتن پاسخ این پرسش‏ها، به سراغ چهار تن از شهروندان هلندی ایرانی‏تبار رفتم

ادامه مصاحبه در تارنمای رادیو زمانه

رادیو زمانه | انتخابات در هلند | پیروز نخستین نبرد؛ لیبرال‌ها

2010-05-27T00:00:00.012+02:00

گفت‌وگو با دامون گلریز، کنش‌گر سیاسی و عضو حزب لیبرال هلند درباره نخستین مناظره انتخاباتی رهبران احزاب سیاسی در هلند

MP3

در ۱۹ فوریه ۲۰۱۰ دولت ائتلافی هلند در پی اختلاف احزاب تشکیل دهنده آن بر سر حضور هلند در ولایت اوروزگان افغانستان، فرو پاشید. یان پتر بالکننده، نخست وزیر هلند از حزب دمکرات مسیحی، خواستار بررسی درخواست پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، برای تمدید حضور نظامیان این کشور در افغانستان بود. حزب کارگر، یکی از سه حزب شرکت کننده در دولت ائتلافی هلند، در اعتراض به این خواسته از دولت ائتلافی خارج و سبب ساز فروپاشی این دولت شد

برای تعیین دولت جدید، در روز نهم ژوئن امسال برابر با نوزدهم خرداد ماه، انتخابات سراسری در هلند برگزار خواهد شد. به همین دلیل این روزها کارزارهای انتخاباتی در این کشور بسیار داغ و فعال هستند. در روز یکشنبه گذشته، بیست و سوم ماه می، نخستین مناظره انتخاباتی با شرکت چهار تن از رهبران احزاب هلند از شبکه تلویزیونی 4 RTL این کشور پخش شد که از استقبال چشم‌گیری هم برخوردار بود. تا آنجا که در آن روز این مناظره به بیشترین موضوع مورد بحث در رسانه اجتماعی تویتر در سراسر جهان بدل شد

ادامه مصاحبه در تارنمای رادیو زمانه

World Press Photo 2009

2010-02-13T13:00:00.001+01:00

Pietro Masturzo wins premier award

The jury of the 53rd annual World Press Photo Contest has selected an image by Pietro Masturzo (Italy) as the World Press Photo of the Year 2009.

22 Bahman, manifestatie bij Iraanse ambassade in Scheveningen

2010-02-11T16:13:00.015+01:00

Mijn toespraak van vanmiddag tijdens de manifestatie bij Iraanse Ambassade in Scheveningen.

Duizenden kilometers ver van Iran staan we hier.

Hier, voor de Ambassade die nu nog niet, maar wel heel spoedig, voor een democratische Iran zal zijn. Velen van u hebben uw dagelijkse werkzaamheden gestaakt om hier te komen zodat met uw warme adem in dit koude weer luid te gaan roepen: Referendum, Referendum, de wens van ons volk. این است شعار مردم

En met u miljoenen Iraniërs in de hele wereld, van Jappan tot Verenigde Staten van Australië tot Canada en in meer dan 21 Europese steden, demonstreren wij met maar een doel: wij willen een vrije Iran.

Een Iran die net als haar eeuwenoude en glorieus verleden een voorbeeld kan zijn van beschaving en inspiratie voor de hele wereld.

Een Iran waar bedreiging van buurlanden plaats maakt voor vriendschap, vrede en voorspoed voor zichzelf en de hele wereld.

Een Iran waar vrouwen gelijke rechten hebben als mannen.

En, een Iran waarin een andersgelovige en/of ongelovige, gelijkwaardig is aan een vrome moslim.
Kortom, een Iran voor alle Iraniërs.

Voor Neda's, Sohrab's, voor u en voor mij. Dat is de reden waarom de groene beweging die niet behoort tot links of rechts, republikein of monarchist, seculier of islamitisch, reformistisch of revolutionair, maar een beweging is die alles omvat, ons dus allen kan vertegenwoordigen.

Alle kleuren, alle geuren en alle ideeën. Een volksbeweging die niet alleen vredig van aard is, gerechtvaardigheid erkend en van eigen pluriformiteit bewust is, maar vooral een beweging die vastbesloten is om de tirannie van Islamitisch Republiek Iran te vervangen in een voorspoedig Democratisch Iran.

Dat is waarom we hier staan en dat zullen we blijven doen. Naast onze kameraden in de steden van Iran.

De Islamitische Republiek, uit de monde van Ahmadinejad, beweerde vandaag dat de herdenking van 22 Bahman "het begin is van de Islamitische Revolutie" in de wereld.

Wat een illusie.

Hij moet blind zijn en doof tegelijk, om de stem van de bevolking niet te hebben gehoord die afgelopen 8 maanden met "Weg met dictator" en "Zielige Ahmadi je regering is illegitiem" het einde van de Islamitische revolutie aankondigde!

Heeft Ahmadi en zijn leider Khamenei, de burgers niet horen roepen: "Esteghlal, Azadi, Jomhouri Irani", verwijzend in de kern naar de afkeuring van de Islamitische Republiek en zijn missie tot het exporteren van diens revolutie?
Neen, hij kan niet doof, noch blind zijn, maar dit is zijn enige wanhopige kreet. En dat weten we allemaal.

Aan brutaliteit en leugens komen Ahmadi en de zijnen niet tekort. Maar de beelden, berichten en stemmen die de komende uren vanuit Iran de wereld uitgezonden worden, zullen het weer duidelijk maken: de ongekende sympathie van de wereld voor de Iraanse natie zal weer en des te meer de walging jegens de leugens van de Iraanse staat doen toenemen.

En dat is onze missie buiten Iran. Hier in Nederland.

Wij zijn trots op Nederland. Vandaag heeft de Nederlandse Ambassadeur in Teheran, de heer Radnick van Vollenhoven, ons bewezen, dat hij en met hem Nederland, de Iraanse regering niet erkent en voor de mensenrechten en de bevolking van Iran kiest.

De heer Vollenhoven, als vertegenwoordiger van Nederland, boycotte samen met de ambassadeurs van Duitsland, Frankrijk, Italië en Groot-Brittannië, de toespraak van Ahmadinejad. Dat is een duidelijk signaal, maar is niet genoeg.

Wij vragen de Nederlandse regering om de functionarissen van de Iraanse regering te boycotten.

Hun bankrekeningen in Nederland te bevriezen.

Hen moet geweigerd worden om het Nederlandse grondgebied binnen te komen. En de Iraanse ambassadeur of zijn plaatsvervanger moeten ter verantwoording geroepen worden. En desnoods, het land uitgestuurd worden.

De toekomst is aan de Iraanse bevolking en wij zijn blij dat Nederland de juiste partij heeft gekozen. Wij verwachten dat de steun van de Nederlandse regering voor de Iraniërs en mensenrechten zich des te meer in daden zal vertalen.

Dames en heren,
In de voetsporen van onze Koning Kourosh die ruim 2000 jaar geleden de grondlegger werd van de Mensenrechten, maken we de wereld kenbaar dat wij achter de Iraniërs staan en voor mensenrechten zullen blijven strijden.

Laten we met zijn allen, en geïnspireerd door de groene kleur van onze nationale vlag ShirOKhorshid, luid en duidelijk roepen:
Referendum, Referendum, dit is de wens van ons volk. این است شعار مردم

Illegitimacy implodes the Islamic regime very soon

2010-01-23T20:44:00.016+01:00

The collapse of the Islamic Republic of Iran has never been as evident as it is at this moment. The main questions are not about the illegitimate government of Mr. Ahmadinejad anymore or even about the illicit position of the Supreme Leader Ayatollah Khamenei, but the very existence of the whole tyrannical system. A reluctant system which cannot stand the ceaseless opposition anymore. Just a glimpse at the deafening cries of my fellow Iranians in the past six months makes that more than clear.

Regime will collapse
Signs of the regime’s fading legitimacy are numerous. The significant difference between now and before the illicit fraudulent election result of 12th of June is not only the lack of legitimacy but the obviousness of the depth of the state’s illegitimacy among the Iranian nation before the eyes of the whole world.

The intensity of the continuous demonstrations is unprecedented in the 30 years since the Iranian Revolution. The video’s, pictures and messages from Iran reflect not only the definite unwillingness to accept Ahmadinejad as president, but it shows clearly that despite the indescribable use of violence by the regime the people are more self-assured and determined for regime change than ever. Six month ago the protests seemed only to refuse the fraudulent election result, but now it is more than evident that the very existence of the cleric regime in Iran is questioned loudly. The determination of Persians will make the Islamic regime collapse entirety, because it has lost its legitimacy on a moral-, political- and international level.

Political legitimacy (people-state)
So far there has been no political solution or even a real effort to answer to the minimal demands of the protesters. Instead, the only policy has been the reaction of every totalitarian regime, which is repression and intimidation. The result is a blatant failure on all levels, through the use of repression and intimidation the state loses its legitimacy. According to official reports the number of those killed, injured and arrested in Iran so far is over two thousand. Yet the defiance grows every day.

With the growing defiance both the Supreme Leader and his President get more secluded inside and outside their own political system. And this makes the fractures inside even the Principlists faction, as the most devoted group of the system, more fragmented than ever before. Consequently, this obstructs any prospect to a political solution inside the system.

The use of such extreme violence at a time in which mass communication is no longer the monopoly of the government has led to the steady decline of the regime's credibility. The lies no longer work. Nobody in Iran believes the state media's propaganda that blames Israel and the U.K. for the riots.

Moral legitimacy (ideology - state)
By breaking the traditional ceasefire on religious holidays, the regime has angered many religious conservatives. For the first time in the modern history of Iran, the Islamic leaders have put themselves in the same context as the murderers of Imam Hossein by killing mourning civilians during Ashura, that commemorates the martyrdom of this third Shia Imam, a grandson of the Prophet Muhammad.

The unity which was forced between the religious cast and the political system has been torn apart by this event. As a result, the rulers' moral standing has suffered a blow from which it may not recover, for it is the religious authority of the ayatollahs which gives the theocratic regime its legitimacy.

More embarrassing still for a regime that describes itself as Islamic is the government’s treatment of dissident clerics, including some prominent ayatollahs. The most senior was the recently deceased Grand Ayatollah Montazeri who was placed under house arrest for a decade. Ayatollah Montazeri who was beloved among the people continued to criticize the government. In a famous fatwa last summer he declared the regime neither ‘Islamic nor a republic’—by which he said the last word about the incredibility of the Islamic Republic of Iran.

Even religious scholars who until recently did not openly defy the regime, have now joined the calls of the opposition. There is the well-respected Ayatollah Yussuf Saanei, who went so far as to state that Khamenei's continuing struggle for power is against Sharia law. There is Ayatollah Mousavi Ardebili, the former president of the judicial branch of Iran, who this summer openly declared his solidarity with the dissident Ayatollah Montazeri. And there are the ayatollahs Bayat Zanjani, Dastghaib, and Taheri who have aligned themselves with the protesting masses.

The support of these dissident ayatollahs were answered roughly by the regime. Last week the Basij militia attacked the residences of the influential Ayatollah’s Dastgheib and Saanei and injured some of their students. They even went further by disqualifying the religious rank of Mr Saanei . They also closed down the Qhoba mosque in the city of Shiraz which was held under the supervision of Mr Dastgheib.

Military power (military-state)
The regime is not only losing the clergy but also the military. The communiqués from opposition groups indicate that a large part of the Revolutionary Guards is no longer willing to be used as an instrument of oppression. Video images from nearly every demonstration show Revolutionary Guard members joining ranks with the protesters. A declaration signed by air force and army officers and published on the Internet warned radical Revolutionary Guards members to "Stop the violence against your own population." By the decline in moral legitimacy even the most devoted groups of the anti-riots police is joining the opposition.

International Legitimacy
Another important factor is the acquirement of international legitimacy for the Iranian government. Western governments have been locked for years in deliberations about the right way to tackle Iran’s record of duplicity, support for terrorism, anti-Semitism and nuclear adventurism. The basic condition required to solve these problems is to have constructive dialogues with Teheran. The biggest problem for the Western countries at this moment is a disunited leadership in Iran, which cannot make solid decisions and is not a reliable collocutor. The Geneva negotiations of October 2009 demonstrates this clearly when Iran promised to export most of its enriched uranium for processing to France and Russia, but took back its promise afterwards.

The public opinion in the world also influences the foreign policies of the states – especially the democratic countries. More than 2.000 international media have broadcasted the demonstrations of the Student Day on 7th of December and the immense violence used by the Islamic state to knock-down the students . Western countries that had shied from too strong a condemnation of Iran’s human-rights record, out of fear of empowering the more extreme nationalists and threatening nuclear diplomacy, are losing patience.

Even the pragmatists among Iran’s friends, such as Russia and China, now fear their longer-term and potentially lucrative interests in Iran may be hurt by too close an embrace of the regime .

Khamenei rules by fear
All the signs point out that there will be no political solution for the lost credibility and the rejection of the regime by the people on the streets. Even the recent solution providing efforts of the presidential candidate of Mr Mousavi will only cause more polarization inside the Principalists wing of the regime, coordinated by Khamenei. He will not admit the demands of the opposition, because if he indulges these demands the destruction of his very existence as the Supreme Leader will be the next demand. The acceptance of the demands will only accelerate the collapse of the regime and Khamenei knows that. Iran’s Supreme Leader Khamenei rules not by faith but by fear – and fists.

بیانیه جمعی از ایرانیان درباره‌ی جنبش سبز

2010-01-22T14:57:00.005+01:00

گروهی از نویسندگان و فعالان سیاسی ایرانی خارج از ایران در بیانیه ای گفته اند که از نظر آنها خروج از بحران سیاسی فعلی در ایران فقط با برگزاری انتخاباتی آزاد و تحت نظارت مراجع بین المللی ممکن است

وحید شعبانی: جاده یکطرفه جمهوریخواهی پاسخی به آقای کدیور

Peykan, a cabrio from the Middle-East

2010-01-11T16:52:00.003+01:00

Shahbanou Farah Diba: Cry Her Beloved Country

2010-01-11T10:53:00.002+01:00

Read this interview here...

Watch here online the movie ''The Queen and I'', a meeting with Farah Diba, the former queen of Iran. (Persian spoken)

Green embassay | آکسیون پیوستن سفارتخانه ها به جنبش سبز

2010-01-09T13:01:00.037+01:00

تازه ها

پنج ديپلمات ايرانی در چهار کشور اروپائی تقاضای پناهندگی کرده اند

تظاهرات در سوئد “دیپلمات ایرانی به ملت بپیوند

Five Iranian Diplomats Request Asylum in Europe

گروهی از طرفداران جنبش سبز مردم ایران در هلند به منظور همبستگی با فریاد آزادیخواهی ایرانیان درداخل کشور، در ساعت ۱ بعدازظهر روز جمعه ۱۸ دیماه۱۳۸۸ (۸ ژانویه ۲۰۱۰) روبروی سفارت ایران در لاهه (هلند) حضور پیدا کردند.

با این آکسیون شرکت کنندگان تصمیم بر این داشتند که با تقدیم یک دسته گل به کارمندان سفارتخانه ایران در لاهه آنها را دعوت کنند که دست از کار خود برداشته و به جنبش آزادیخواهی سبز مردم ایران بپیوندند. پیشتر خبرهای تائید شده ای از استعفای کنسول ایران در شهر اسلو (نروژ) مخابره شده بود که حاکی از آن بود که کنسول ابران در نروژ استعفای خود را در اعتراض به سرکوب معترضان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی تایید کرده بود

شرکت کنندگان آکسیون خودجوش روز جمعه در لاهه هلند در نامه ای که به یک دست گل الصاق شده بود خواستار جدا شدن و تبری جستن کارکنان سفارتخانه ایران از حکومت سرکوبگر جمهوری اسلامی و جنایتهای روزافزونش شده و آنان را به پیوستن به جنبش مسالمت آمیز سبز مردمی دعوت کردند.

در این نامه خطاب به کارکنان سفارت که با «درودهای سیز» آغاز میشد، آمده بود: «ما بعنوان جزئی از مردم ایران، از شما با آغوشی باز دعوت میکنیم که به جنبش مسالمت آمیز، آزادیخواهانه و سبز ایرانیان بپیوندید. همواره از شما حمایت خواهیم کرد، در صورتیکه راه خود را از سرکوبگران جدا کنید». این نامه با این سطر به اتمام میرسید:«وظیفه شما، نمایندگی از مردم ایران است و نه حکومت سرکوبگری که منتخب ایرانیان نیست.»

در این رابطه یکی از شرکت کنندگان بنام رحمان در فیسبوک خود مینویسد: «جلو سفارت ايران در لاهه، إز كارمندان سفارت تقاضا كرديم تا براى اين رژيم كار نكنند و به جنبش بپيوندند. ولی پلیس نمیگذاشت به سفارت نزدیک شویم. بلاخره با استفاده از فرصت یک بار من با مهرنوش رفتیم و دوستان فیلمبردار و عکاس هم – بدون هماهنگی از قبل - همراهیمان کردند، یکی از گلها را به یکی از کارمندان که بیرون آمده بود دادیم و از او خواستم که به جنبش ملحق شود و از حکومتی که جنایت و اعدام و تجاوز می کند خودش را جدا کند.»

رحمان در صفحه فیسبوک خود شرح حال کوشش دوم شرکت کنندگان برای تقدیم گل و نامه به سفارت ایران را یه این شکل توصیف میکند : «در سری بعد دامون و چند تای دیگر از دوستان با دسته گل و نوشته ای با مضمون خواسته ما برای کناره گیریشان از حکومتیان و پیوستنشان به جنبش، رفتند. اینبار ۳ از كارمندان سفارت آمده بودند جلو در و کمی با دوستامان صحبت کرده بودند (برخوردشان ظاهرن آرام بوده) و گفته بودند خوب گلها را بگذارید دم در...».

گزارشها از آن حاکی است که این سه تن از کارکنان سفارت با اینکه برخوردی سازنده داشتند ولی بعد از درخواست مکرر حاضر به دربافت دسته گل از پشت نرده ها نشدند ولی قول دادند که گل و نامه را از روی زمین برخواهند داشت.

رحمان بازنگری این آکسبون را در فیسبوک با این کلمات خلاصه میکند: «رویهمرفته ما به هدفمان که دادن یک پیام بود رسیدیمپیام ما این است که جمهوری اسلامی ماندنی نیست... و برای ماندنش هر روز بیشتر و بیشتر جنایت میکند، اعدام می کند و اگر برای فردای خود و خانواده اتان آینده ای آبرومند و افتخار آمیز میخواهید حداقل در این برهه که اکثر کارمندان و کارکنان دولتی به جنبش پیوستند، انتخاب کنید....»

با کمی فاصله از محل سفارت، شرکت کنندگان گرد هم آمده و قرار بر آن میگذارند که این حرکت نمادین و خودجوش را هر هفته ادامه خواهند داد. هر ایرانی مسالمت جو خواهد بود.

یکی از حضار هدف را با این کلمات خلاصه میکند:«قدرت جنبش سبز مردم مسالمت آمیز بودن آن است. آنها جواب گلها را در ایران با گلوله پاسخ میدهند ولی غافل از اینکه تنها با گل میتوان آینده ای سبز را بنا نهاد.»

فیلم کوتاهی در یوتوب و آلبوم عکس

Made by Ario Alaswand (www.FreeIran.eu) on January 8, 2010 at 1:53pm

Find more videos like this on FREE IRAN / IRAN AZAD

Find more videos like this on FREE IRAN / IRAN AZAD

JASON Magazine

2010-01-06T22:13:00.012+01:00

My recent article is also published in the JASON Magazine.

JASON Magazine

Jaargang 35 (2010), nummer 1

Download this magazine (PDF)

Peter Wierenga heeft helemaal gelijk!

2010-01-06T12:17:00.006+01:00

Wat een fantastisch stuk over integratie heeft Peter Wierenga geschreven. Op uitzonderlijke manier wijs hij de politieke partijen op hun tekortkomingen en maakt hij tevens duidelijk wat onze prioriteit moet zijn op het integratiegebied en het behoud van de belangrijkste waarde in Nederland: de vrijheid van meningsuiting.

Lees het maar hier: http://www.nu.nl/column-woensdag/2156294/haantje-voorste.html

Haantje de voorste

Kurt Westergaard moest zijn vijfjarige kleindochter alleen achterlaten en erop gokken dat zijn Somalische belager – met bijl en mes – het exclusief op hem had gemunt. Gelukkig kwam de Deense cartoonist net op tijd zijn beveiligde badkamer in. Door Peter Wierenga.

شاهین نجفی با تو هستم و یا ما میلیونها ایرانی

2010-01-06T11:11:00.006+01:00

مقاله شاهین نجفی رپر پر آوازه را نباید خواند بلکه باید با حروف طلاهی در ذهن خود حک کرد. شاهین جان با تو هستم و با ما میلیونها ایرانی

دو چیز طیره ی عقل است

دم فرو بستن به وقت گفتن

و گفتن به وقت خاموشی

Ashura an Islamic commemoration fights political islam

2009-12-27T14:50:00.001+01:00

This video explains everything about the power of the Green Movement

Rondje om witte Den Haag

2009-12-20T19:12:00.004+01:00

Het Lange Voorhout locatie

Passage van Den Haag locatie

Investments in Social Sciences: Key To A Democratic Iran

2009-12-14T11:33:00.018+01:00

The Amsterdam Law Forum is an open access initiative supported by the VU University Library.
Published on the Amsterdam Law Forum, Vol 2, No 1 (2009) And later on on the Italian website: Improntalaquila
Full Text: PDF

One of the main questions of the international political community at this moment seems to be: how can we stop Iran from obtaining nuclear weapons? One approach aims to ‘change the behavior’ of Tehran by using the containment-doctrine,which for example had sought a balance of power between Iran and Iraq in order to contain whichever nation seemed to present the greatest threat at the time. The other option is the ‘always on the table’ approach, and refers to the threat of (pre-emptive) military action, intending to menace Iranian strategists to adjust their calculations. In diplomatic terms, it is called the stick-and-carrot approach: punish them for ‘bad’ behavior and reward them for ‘good’ behavior.

The threat from Iran is not only its nuclear program, or its consequent support for terrorism, but also the ambition of the government to export its Islamic revolution to the world, institutionalized in article 2 of its Constitution. Due to their lack of understanding and empathy with Iranian decision makers, many Western countries assume that the Islamic leaders of Iran act rationally. However, this may not always be the case.

I. Nuclear Program of Iran has Mislead the West
Western countries think that the Iranian decision makers can be restrained with constant and endless-dialogues, threatening them with sanctions or a military action. In addition, they think that the nuclear issue has a central priority for Iranian decision makers, as it does for the West. That is not the case. The main concern of the Islamic leaders right now is not the national sovereignty and interests of Iran, but their own political agenda to stay in power. According to article 176 of Iran’s Constitution, the Supreme Leader has the last word with regard to "preserving the Islamic Revolution, territorial integrity, and national sovereignty." For the Supreme Leader, national sovereignty does not exist. Instead, "sovereignty and divine laws" reside uniquely in Allah. Depriving a nation of its rights to sovereignty and making it "godly" means withdrawing from a nation its right to self-determination. In this case, the branches of government derive their power not from the people, but from God.

Iran’s military power is not its conventional military capability but its unique capacity to manage an asymmetric proxy-war far from its own border. Iran facilitates and indirectly commands the militaries of Hizballah (Libanon), Hamas (Palestina), Al-Mahdi (Iraq) and Shia’s at the Yemen-Saudi border. Iran’s regional supremacy is not a result of its conventional military power, but its capability to supervise these proxies and motivate them to start small-scale proxy hostilities, such as the 33 days war between Hizballah and Israel in 2006. That is the reason why an atomic bomb does not make Iran more powerful militarily – since Israel and Pakistan are nuclear already - but it gives Tehran a perfect rhetorical over-confidence to export its Islamic Revolution in the region and later on in the world.

Pretending that the nuclear ambition is Iran’s first priority has been the most successful strategy of Tehran of the past 10 years. By doing so, Tehran institutionalized a major misinformation to its real and substantial threat (power of the people) in the shadow of becoming nuclear.

II. Countering ‘Soft’ War - Government’s main priority
A structural analysis of statements made by the highest political power Ayatollah Khamenei, especially after the internal polarization caused by the tumult around the presidential election last summer, gave insight into the real political substances of the government. In a meeting with the members of the Basij Resistance Force, Khamenei underlined that Iran’s main priority is to counter the enemies’ ‘soft war’. He delineated the aspects of this war and stated: "in a soft war, the enemy tries to make use of advanced cultural and communication tools to create suspicion and discord among people." Then he referred to the post-election events in the country as an example of this method. The terms ‘soft war’ or ‘cultural NATO’ refers to the archenemy of the Islamic Republic: the principles of liberal democracy and secularism disseminated implicitly by the West.

News Week: See of Green

Earlier that week Ali Jafari the highest General of the Revolution Corps (IRGC) stressed that uprising of the people is “the primary menace” for the regime and Islamic Revolution in the last 30 years. He qualified it further and said that “these fitna (enemy’s conspiracies) are even more dangerous’ than the Iran-Iraq war (1980-1988), a ‘hard war’ which cost more than a million lives. Both Khamenei and Jafari, as the two highest officials in Iran at the moment, are unanimous about the impacts of the ‘soft war’ and consider confronting it as “the most important need of the Islamic ruling system”.

III. Iran’s Worst Enemy: Liberal Democracy and Secularism
The conclusion is evident: the greatest weakness of the Iranian government is not a threat of economic sanctions or even military action, but the elements of Western liberal democracy, which target the very existence of the Islamic regime. This concept, along with secularism, is the worst and most frightening enemy of Iran. This is the strongest weapon of the West against Iran and exactly the key to restraining the Islamic leaders of Iran.

III. 1 Strong Middle-Class
One of the first conditions to a liberal democracy is an educated middle-class hungering for their democratic rights. A proviso to that, in the case of theocratic and totalitarian regime of Iran, is secularism where state and Islam are separated. The middle-class of Iran hungers for self-determination and liberal democracy. This middle-class is growing due to urbanization. 75% of the 70 million Iranians live in the cities. There is an explosive growth of information flow (35% of the people have access to the Internet, almost 20 million mobile phones and more than half of the population has access to satellite televisions). Literacy is expanding (85%), along with the thirst for knowledge, which leads to a perfect breeding ground for the most important condition against the Iranian ideological and totalitarian regime: political development.

III. 2 Students & Women
An increasing number of the youth (70% of the population is younger than 35 years old) are well educated and have more affinity with the modern way of life than the Regime’s prescription. There is a strong Women’s right movement which is at the forefront of protests in the country, demanding more rights and equality for all citizens.

In a country such as Iran where political parties do not exist and free media is hardly present, the young educated elite plays a very decisive role as the vehicle of the avant-garde movement. As students were crucial in the Velvet revolution of Yugoslavia in the 90’s and the Color Revolution in the Balkan at begin of 21th millennium, we see similarities reflected in the Iranian Student Day demonstration on 7th of December 2009.

On this day, many students fearlessly demonstrated against the regime and chanted: "Khamenei is a murderer, his leadership is invalid". By that chant, they attacked the heart of the Islamic Republic of Iran. Student Day is traditionally an anti-US event that commemorates the killing of three students during the Pahlavi-era in 1953. Nevertheless, the students hijacked this official protest by chanting their own anti-government slogans. They went even further and ripped pictures of Ayatollah Khomeini, the founding father of present Islamic government. By doing so, they declared a clear message to the world: We do not want an Islamic regime anymore! Those who were intended to have a fundamental role in ‘ensuring the uninterrupted process of the revolution of Islam’ (Article 2 Constitution19) now call their leader an ‘illegitimate slayer’.

Western countries reacted with surprise when the stable autocratic regime of the Pahlavi-dynasty crumbled down thirty years ago. Thirty years later, they are again surprised about the continuous protestors who chant almost the same slogans as then: Esteghlal, Azadi, Jomhouri Irani; ‘Independence, Freedom and Iranian Republic’, instead of Jomhouri Islami meaning ‘Islamic Republic’ of Iran.

That is the reason for the Supreme Leader’s concern about the real peril of his regime. This was visible at the start of the 2009 school year. Khamenei said that 2 million of the total 3.5 million students who study Humanities and Social Sciences are ‘a source of great worry’. He added that education of these social sciences at the universities ‘‘induces disbelief” in celestial and Islamic culture.

IV. Government’s solution: Islamisation of Sciences
The supposed reason for Khamenei’s assertion that social sciences induce disbelief in Islamic culture, is that the sciences are based on Western materialistic (humanistic and secular) philosophy and studying at the universities causes doubt, suspicion and discord in the fundamental grounds of the Islamic system and the revolution. This analysis provides the ideological establishment of a soft combat with another enemy: Humanities and Social Sciences. The suppression of humanities and social sciences happened during the Cultural Revolution in 1980, so they believe they can do it again. However, the Iranian attempt at a second Cultural Revolution that aims to Islamize education and Humanities and Social Sciences is a useless effort, because unlike Islam, science is not a religion that can be ideologised.

Meanwhile many policies have been made. Several lecturers in Humanities and Social Sciences have been purged and discharged from the universities, and books have been rewritten with elimination of the ancient history of Persian Kingdom-dynasty, which makes place for Islamic history. Clerics are being appointed in all schools to impart religious values, and to propagate a culture of “altruism and martyrdom’’. In the end, this project will fail because eliminating or restricting Humanities and Social Sciences will not limit questioning and rebellion in the name of political ideologies

Conclusion
Advanced communication technologies, especially the Internet and its democratic power to make information accessible, make it possible to stay connected with everyone in the world. Through mediums of dialogue, such as the internet, young Iranians obtain knowledge about the institutionalized liberal democratic values of the West. In time, it will lead to adaptation of these values that could incrementally establish a democratic Iran. This new generation of liberal democrats would perceive the institutionalization of their values as their main objective, raising that priority higher than Iran’s nuclear program. Due to this development, the threat of a nuclear Iran would diminish.

The solution is right under our nose, yet we are searching far and wide for it. As a Persian mystical poet Rumi said it wisely in the 13th-century: Ab dar kooze O Ma Teshne laban migardim, Water is in the jug, yet we are wandering around with parched lips.

شعار‌ها 16 آذر

2009-12-07T22:21:00.001+01:00

ای رهبر بیچاره / ملت ازت بیزاره

خامنه‌ای بدونه / بزودی سرنگونه

اي رهبر بي غيرت / بشنو شعار ملت

موسوی بهانست/ کلّ نظام نشانست

پلیس ضد شورش / احمدی رو بشورش

غزه و لبنان کمن/ رفتن سراغ یمن

پول نفت چی‌ شده / خرج بسیجی‌ شده

همبستگی حزب لیبرال هلند با مردم ایران در آستانهء ۱۳ آبان

2009-11-03T21:33:00.011+01:00

درج در سایت ایران-امروز، شهرزاد و روزنامه سبز

حزب لیبرال هلند تحولات شگرف اخیر در صحنه سیاست ایران را به دقت پیگیر است. راهپیمایی اعتراض آمیز چهارشنبهء پیشِ رو دیگربار مهر تاییدی‌ست برای ملتی که به پا خاسته و حرکتش خیال توقف ندارد. ما باورداریم این جنبش لاجرم به ایرانی دیگر منتهی خواهد شد که در آن حقوق شهروندی، حق آزاد انتخاب و حقوق بشر نهادینه شده است. ما در این خصوص در ژوئن پیش دولت هلند را فراخواستیم که در چهارچوب اتحادیه اروپا فشارهای بیشتری را بر ایران اعمال کند.

این تقاضای فشار ما نه تنها بدلیل برنامه اتمی ایران که نگرانی از آن روزافزون است، بلکه در واقع بیشتر به اموری چون نقض مستمر حقوق بشر، آدم‌ربایی‌های بی‌شمار، زندان‌های مملو از دستگیرشدگان اعتراضات مسالمت جویانه و اعدام‌هایی که در این میان انجام گرفته، مرتبط بوده است. ما براین نظریم - بدلایلی که در بالا ذکر شد - تحریم حکومت غیرمنتخب احمدی‌نژاد می‌باید تشدید شود. ناممکن شدن سفر کارگزاران رژیم ج.ا. و تحریم‌های اقتصادی می‌تواند از موارد آن باشد.

ما همراه با حزب سبزها(GL) و کارگر هلند (PvdA)، مدافع طرح گسترش فن آوری ضد فیلترینگ هستیم و همچنین از طرح قانونی حمایت می کنیم که شرکتهای غربی فعال فن آوری ارتباطات که از فروش تجهیزات کمک به سانسور در ایران خودداری می کنند، پشتیبانی شوند.(طرح گوفا، Global Online Freedom Act) (1)

حکومت ج.ا. در این میان توسط بعضی از شرکتها[ی غربی] به تجهیزات فیلترکردن اینترنت دست یافته است، اما [متاسفانه] تحریمها و یا قوانینی که آزادی ارتباطات اینترنتی را تضمین کند هنوز باید در انتظار تدوین و تصویب باشند. و صد البته شهروند ایرانی که بانگ آزادیخواهیش در این برهه گسترش وانعکاسی درخور را می طلبد، سزاوار این انتظار نیست. این حقیقت که هم اکنون شهروندان ایرانی با نوشتن بر اسکناسهای پول برای راهپیمایی های خود اطلاع رسانی می کنند، بسیار قابل تعمق است. از اینرو رهبر حزب لیبرال هلند، مارک روته و رهبر فراکسیون این حزب در پارلمان اروپا، هانس فان بالن، قاطعانه از طرح پروکسی جانبداری می کنند. ما حمایت خودمان را نسبت به شهروندان آزادیخواه و مسالمت جوی ایرانی از همه راههای ممکن تداوم خواهیم بخشید.

حزب لیبرال هلند (VVD)

هان تن بروکه ، نمایندهء پارلمان هلند

(1) فراکسیون حزب لیبرال هلند در پارلمان اروپا خواهان بکارگیری طرح گوفا (Global Online Freedom (Act - بر اساس مدل آمریکایی آن- در این اتحادیه می باشد. در این طرح شرکتهای اینترنتی اروپا ملزم خواهند شد که سرورهای خود را تمامن درغرب مستقر کنند بنحویکه امکان استفادهء دولتهای تمامیت خواه برای ردیابی مخالفین از بین برود. به علاوه گوفا مشتمل بر بندهاییست که در آن چگونگی تعامل شرکتهای اینترنتی با دولتهای تمامیت خواه پیش ینی شده است. به گفتهء "گزارشگران بدون مرز" در حال حاضر در دنیا دستکم 64 نفربه دلیل فعالیت در فضای مجازی(اینترنت) زندانی هستند.

De teloorgang van de laatste vrijdag van Ramadan

2009-09-19T10:15:00.011+02:00

Pluspost - De roep om vrijheid had zich nog nooit zo groen uitgeschreeuwd als vandaag. Deze dag gaat de geschiedenis in als de groenste vrijdag van de maand Ramadan. De straten van de Iraanse hoofdstad Teheran zijn getuige van de roodbloedige confrontatie tussen miljoenen burgers die verlangend naar vrijheid en gesierd in het groen hun rechten opeisen.

Maar… tegenover hen staan de zwartgeklede zonen van Allah die op hun Jihad-tour dorstig hijgen naar het bloed van hun slachtoffers. Hun prijs staat immers op uitbetaling te wachten: 72 maagden naakt op een hemelbed. Wat een illusie! Ik weet twee dingen heel zeker. Het verhaal van die maagden is een fabel maar de triomf van de groene vrijheid in Iran is vroeg of laat een feit.

Vandaag is bovendien om andere redenen ook een bijzondere vrijdag. Het is de laatste vrijdag van de maand Ramadan. De dag voor de moslims om hun anti-Israëlitische sentimenten collectief te uiten. De dag om extra te propaganderen voor een onmogelijke missie: de eenheidsvorming van de moslim-gemeenschap, Ummah, tegen ongelovigen.

Het is de dag waarop de vlaggen van Satanisch en bedorven Westerse landen, van Amerika tot Denemarken en Nederland, demonstratief en hatelijk verbrand worden; om hiermee de vriendschap tussen moslimse en niet-moslimse volkoren (ongelovigen) uit te sluiten. En in plaats daarvan haat te zaaien. Het is evenzo de populairste dag voor de islamitische leiders van Hezbollah, Hamas en Basij om met demonstraties de wereld te laten zien dat zij nog steeds legitimiteit hebben om voor het behoud van Islam te mogen doden.

Maar dertig jaar na Khomeini’s fatwa om de laatste vrijdag van de vastenmaand Ramadan tot Internationale dag voor de bevrijding van Palestina te benoemen, zien we dat de stralende teloorgang van de betekenis van deze dag oogverblindend in zicht is. Hij noemde het de dag van Al-Quds. Verwijzend naar zijn politieke wens om de Ottomaanse benaming van de stad Jeruzalem, Al-Quds, te doen herleven. Hoe? Met de hoop op Islamitische verovering van Jeruzalem die sinds de zes-daagse oorlog van 1967 onder autoriteit van Israel staat. Een valse gedachte die we nu feitelijk kunnen bevestigen.

De viering van Al-Quds Dag in het Midden-Oosten heeft in geen enkele zege voor Palestijnen geresulteerd. Integendeel, dertig jaar vlaggenverbrandingen en tergende leuzen hebben alleen maar tot afname van sympathie voor de Palestijnse zaak in Iran gezorgd. En het bewijs daarvoor is onmiskenbaar. Drie decennia na dato horen we in Iran miljoenen betogers die vandaag en tegen het mullah-regiem hardop roepen: ‘Ná Gháze, Ná Lobnan, Janám Fadaye Iran’, niet Gaza noch Libanon, mijn leven offer ik alléén voor Iran. Deze leus illustreert de daadwerkelijke verlangen van de hedendaagse Iraniërs. ,,Ons gaat het niet om Palestina, maar de bevrijding van Iran’’, in tegenzin van wat Khomeini had gehoopt.

Dertig jaar geleden formuleerde hij zijn wens als volgt: “Voor het gevaar van de bedrieglijke Israël heb ik de moslims jarenlang gewaarschuwd… Ik nodig alle moslims van de wereld uit om op de laatste vrijdag van de heilige maand Ramadan genoemd Al-Quds middels demonstraties de internationale solidariteit van de moslims voor de wettelijke rechten van de Palestijnen te betuigen. Ik bid tot Allah voor de overwinning van moslims op de ongelovigen”.

Khomenei’s intentie om met haat en anti-Israelitische retoriek de Ummah-vorming - die benodigd was voor de export van de Islamitische Revolutie - te bewerkstelligen is pontificaal mislukt. En dat is een groteske mislukking. Niet alleen een historische fiasco voor de machthebbers in Teheran, maar met name een faillissement voor de ideologie van de politieke islam in de hele wereld.

Khomeini zou zich onophoudelijk in zijn graf omdraaien als hij zijn eigen volk hoort schreeuwen: Wat dit Allah-regime ons aandoet, heeft Israel moslimse Palestijnen niet aangedaan. Het is niet ,,Israel die de mensenrechten schendt, maar Islamitisch Republiek Iran’’, vindt men nu in moderne Perzië. Niemand had deze analogie verwacht.

Ridicuul is ook om te denken dat met de kinderlijke boycotplannen van de weblog WijBlijvenHier - om geen Israëlitische dadels te nuttigen voor het breken van eigen vast tijdens Ramadan - moslims de stad ‘Al-Quds’ kunnen terugveroveren. Wishfull thinking!

Een doorn in het oog van de Islamitische machthebbers, is de warme en uitzonderlijke solidariteit die is ontstaan tussen “gelovigen en ongelovigen’’. De bevolking van Westerse landen en de Perzen zijn nooit vijanden geweest, maar zijn nu wel kameraden geworden, omdat ze één collectief waarde delen. En dat is Vrijheid.

Deze solidaire verklaring gaat verder dan alleen woorden. Artiesten als Bon-Jovi, Sting en Madonna zingen dat ook in het Perzisch en voor de groene betogers; Twitteraars over de hele wereld vergroenen hun avatars ter saamhorigheid met de Sea of Green van Iran; Europees Parlement veroordeelt geweld en opgelegde beperkingen media in Iran; en Integratieadviseur Tariq Ramdan wordt in Nederland terecht ontslagen omdat hij geen ,,bruggenbouwer’’ is maar propagandist voor de staatszender PressTV.

Allemaal voorbeelden van hoe in woorden en daden de saamhorigheid tussen verschillende volkoren het haatzaaien kan doorbereken.

Meer dan ooit hebben de Perzen ons solidariteit in het vrije Westen nodig.

آیت الله منتظری: خواهان مشروعیت زدائی نظام شد

2009-09-15T10:47:00.004+02:00

درود بر شهامت و احساس مسئولیت منتظری. در پیام آخر خود مشخصا خواهان مشروعیت زدائی از نظام توسط روحانیون شده است

دستگیری میر حسین موسوی

2009-09-09T09:22:00.002+02:00

فکر میکنم تا قبل از جمعه شاهد دستگیری میر حسین موسوی خواهیم بود – که باعث تاسف است. درخواست دستگیری موسوی و کروبی همواره مطرح بوده است، ولی اتفاقات پی در پی این چند روز و بخصوص خبر امامت خامنه ای برای نماز جمعه این هفته آخرین قطعه پازلی هست که خبر از دستگیری موسوی و کروبی میدهد. باید دقت کرد به این اتفاقات: داشتن ضرب العجل برای ختم پروژه کودتا تا قبل از آغاز فصل مدارس و دانشگاه ها، توقیف روزنامه «اعتماد ملی» (یگانه ارگان اطلاعاتی) کروبی در هفته پیش، اتهام فرمانده سپاه به ضدیت اصلاح طلبان با رهبری، پلمپ دیروز دفتر کروبی و دستگیری امروز بهشتی مشاور ارشد موسوی که نویسنده بیانیه یازدهم اوست، فلج کردن تشکیلاتی موسوی و کروبی را دنبال میکند. از طرفی دیگر محک زدن عکس العمل مردم (جنبش سبز) به این اتفاقات را در نظر دارد. امامت نماز جمعه خامنه ای آخرین مرحله بعد از دستگیری موسوی و کروبی است تا با صحبتهای خامنه ای در روز جمعه بتوان «مشروعیت حکومتی» برای دستگیری این دو بوجود آورد. تنها فاکتور مجهول، عکس العمل مردم به این اتفاقات است، که آیا کف ترازو این بار به نفع وزنه «مشروعیت حکومتی» خامنه ای سنگینی میکند یا خواست و اعتراض مردم؟

نکاتی در مورد بیانیه یازدهم میر حسین موسوی

2009-09-06T14:40:00.013+02:00

بیانیه یازدهم میر حسین موسوی را با دقت خواندم. نکات برای اشاره، حمایت و بررسی زیاد است. امیدوارم فرصتی شود که به آنها به تفصیل بپردازم. به اعتقاد من این بیانیه مهمترین بیانیه تشکیلاتی-سیاسی موسوی است که در چند روز آینده با مقالات زیادی – بخصوص در خارج از ایران - روبرو خواهد شد. نکته هائز اهمیت در این بیانیه اشاره نکردن به اتهاماتی است که سردار سپاه جعفری مبنی بر دنبال کردن «پروژه ضدیت با ولایت فقیه و خامنه ای» توسط اصلاحطلبان مطرح کرده بود. تائید و یا تکدیب نکردن این اتهامات توسط موسوی بسیار پرمعنی است. اگر در آینده به سکوت خود در این ارتباط ادامه دهد، و در صورتی که این چنین اتهامات ادامه پیداکنند، میتوان آن را بعنوان رد تلویهی ولایت فقیه توسط موسوی تعبیرکرد. که باید از آن استقبال کنیم

سوال محوری که مدام هنگام مطالعه بیانیه به ذهنم خطور میکرد آن بود که: تا چه حد فونکسیون این بیانیه با مهتوای آن همخوانی دارد؟ و بواقع دلیل تناقضات موجود در آن از چیست؟ آیا آن دلالت بر ترس از بازداشت موسوی دارد یا ترس از پا بیرون نهادن از چهارچوب نظام و نشان از ایمان واقعی موسوی به نظام جمهوری اسلامی(نه یک کامه بیشتر و نه یک کلمه کمتر) را دارد؟ فکر میکنم تنها دلیل دستگیر نکردن موسوی تا کنون، ترس از مردم باشد، ولاغیر. چرا که هم پرونده قضائی-امنیتی برای بازداشتش آماده کرده اند، هم فتوای لازمه را دارند و هم امکان فیزیکی آن را. فقط بعلت نبود مشروعیت، امکان سیاسی برای بازداشت موجود نیست که خوشبختانه تاکنون باعث دستگیری موسوی نشده است

گزینه ای از مهمترین سطور آن را اینجا می آورم و سوالاتی را که از میر حسین موسوی دارم، مطرح میکنم:

اتخاذ رويکردی اجتماعی (و نه صرفاً حکومتی) برای حل مسئله به ضرورتی اجتناب‌ناپذير تبديل شده است، ضرورتی که لازمه آن، بهره‌گيری از ظرفيت‌های مردمی نظام جمهوری اسلامی است.

نکته: آیا منظور شما آن است که پروژه «اصلاحات نظام» که شما برای تحقق آن کاندید ریاست جمهوری اش شدید دیگر رویکرد واقعگرایانه نیست و فقط یک «رویکرد اجتماعی» (بخوانید: دگرگونی نظام بوسیله اجتماعات مردمی) به ضرورتی اجتناب‌ناپذير تبديل شده است؟

به راستی چه بايد کرد؟ در پاسخ به اين پرسش نخستين قدم آن است که بدانيم چه بايد بخواهيم تا بهترين و بيشترين را خواسته باشيم... در نهضت سبزی که آغاز شده است ما امر غيرمتعارف و نابهنگامی نمی خواهيم. آنچه ما می‌خواهيم استيفای حقوق از دست رفته ملت است.

نکته: آیا منظورتان «حاکمیت صندوق رای» است؟ اگر آری، پس تکلیف انتخابات در پیش رو انتخابات مجلس را چطور میبینید؟

در ميثاق ملی ما مشروعيت همه ارکان حکومت متکی به رأی و اعتماد مردم است.

نکته:آیا رای و اعتماد مردم تعیید کننده نقش و جایگاه ولایت فقیه است؟

قانون اساسی ما پر از ظرفيت‌هايی است که هنوز به فعليت نرسيده‌اند؛ تأمين آزادی‌های سياسی و اجتماعی، رفع تبعيض، امنيت قضايی و برابری در مقابل قانون، تفکيک‌ناپذيری آزادی، استقلال و تماميت ارضی کشور از يکديگر، مصونيت حيثيت، جان و مال اشخاص، ممنوعيت تفتيش عقايد، آزادی مطبوعات، ممنوعيت بازرسی نامه‌ها، استراق سمع و هر گونه تجسس، آزادی احزاب و جمعيت‌ها، آزادی برگزاری اجتماعات، تمرکز دريافت‌های دولتی در خزانه‌داری کل، تعريف جرم سياسی و رسيدگی به آن با حضور هيئت منصفه، آزادی بيان و نشر افکار در صدا و سيما و بی‌طرفی آن.

نکته:آیا در برهه ای از سه دهه گذشته این «ضرفیت» ها - حتی حداقلی و یا در زمان محمد خاتمی – انجام پذیرفت؟ و براستی دلیل اصلی مشکلات کلان کشور «به فعلیت» نرساندن «ضرفیت»های قانون اساسی جمهوری اسلامی است یا نفس وجودی و متناقض آن که تجربه هشت سال اصلاحات نشان از غیر قابل اصلاح بودن آن در نظام کنونی را دارد، دلیل اصلی مشکلات است؟

شکنجه زندانيان و کشتن آنان، و اعمالی که قلم از ذکرشان شرم می‌کند.

نکته: چرا در اینجا از ذکر تجاوزات جنسی که انتشار آن توسط آقای کروبی موجب توقیف روزنامه اعتماد ملی و همینطور مفقود شدن آسیب دیدگان این تجاوزات شد، خودداری کردید؟

ما خواستار احيای آن بخش فراموش شده از اهدافی هستيم که اين نهضت عظيم به اميد تحقق آنها آغاز شد.: نمونه‌ای از

آنها آزادی است؛ آزادی عقيده، آزادی بيان، آزادی پس از بيان، آزادی انتخاب کردن و انتخاب شدن، آزادی به تمامی آن معنای جليلی که مردم ما در بهمن ۵۷ تأمين آن را يکی از مهمترين اهداف خود می‌دانستند، به صورتی که پيروزی انقلاب را بهار آزادی ناميدند. اين آزادی به مفهوم آزادی سياسی و حق انتقاد بی‌هراس از حاکمان بوده است.

نکته: بسیار قابل تحصین است که آزادی را سرلوحه رسالت خود و این نهضت عظیم قرار داده اید. تفاوت آنچه که شما اینجا به اجمال بیان میکنید و آنچه که بعنوان تعریف سیاسی نظام سکولار برپایه لیبرال دموکراسی است، چیست؟

ما خواستار بازگشت به اسلام ناب محمدی(ص)، اين دين غريب هستيم.

نکته: پس سکولاریسم چه میشود؟ و همینطور حقوق بی دینان و غیرمسلمانان ایرانی؟

تکليفی است بر همه ما که اگر مصلحت کشور و مردم را در امری ديديم از ملامت نترسيم و از شجاعت دريغ نورزيم

نکته: بسیار خوشحال شدم که از «مصلحت کشور و مردم» صحبت کردید و نه از واژه رایج در جمهوری اسلامی بعنوان «مصلحت نظام» که از نظام منظور شخص حقوقی و حقیقی ولی فقیه و جمهوری اسلامی استنبات میشود. «مصلحت کشور و مردم» بدعت فرخنده ایست. بنظرتان آیا «مصلحت نظام» با «مصلحت کشور و مردم» در تعارض نبوده و نیست؟

چرا «راه سبز امید»؟ راه (تا توفيق‌‎هايی که در هر مرحله به دست می‌آوريم پايان کار ندانيم و همواره نگاه به کمالی برتر بدوزيم) سبز (پرچم دلبستگی نسبت به اسلام) اميد (حاکی از هويت ايرانی)‌مان.

نکته: آیا منظورتان از «کمالی برتر» همان تعریف سیاسی نظام سکولار برپایه لیبرال دموکراسی است؟

آنچه اينجانب در پاسخ به سوال چه بايد کرد پيشنهاد می‌کنم تقويت و تحکيم اين شبکه اجتماعی است.

ما بر اين باوريم که آزادی زمانی دوام دارد که با عدالت توأم باشد.

نکته: کدام عدالت؟ عدالت اسلامی یا عدالت اجتماعی بر موازین دموکراتیک؟

حداقل آنچه که در اين مرحله می تواند برای برون رفت از بحران وجود داشته باشد: ۵. اعمال اصل ۱۶۸ قانون اساسی در خصوص تعريف جرم سياسی ۶. تضمين آزادی مطبوعات، ۷. به فعليت درآمدن ظرفيت های ايجاد شده در قالب تفسير اصل ۴۴ قانون اساسی برای ايجاد رسانه های شنيداری و ديداری خصوصی ۹. تصويب منع مداخله نظاميان در امور سياسی

ما در راهی پر از نورانيت وارد شده‌ايم که از هم اينک سالخوردگان را جوان و جوانان را پخته کرده است

Islamfilosoof Ramadan op PressTV

2009-08-14T10:42:00.019+02:00

printversie English print version

Volkskrant - Ophef in Rotterdam over het gastoptreden van een hoogleraar van de Erasmus Universiteit bij Press Tv, een 'propagandazender van het Iraanse regime'. Leefbaar Rotterdam, de SP en de VVD eisen het onmiddellijke ontslag van deze hoogleraar, Tariq Ramadan, tevens 'integratieadviseur' van de gemeente Rotterdam.

Neda Soltan
Op de dag dat massa’s studenten in Teheran protesteerden tegen Ahmadinejads ‘verkiezingszege’, sprak moslimfilosoof Tariq Ramadan op de Iraanse satellietzender PressTv over discriminatie op Europese universiteiten. Ramadans wekelijkse programma Islam & Life ging op 25 juni over sociaal activisme van moslimstudenten. Geen woord werd gewijd aan de filosofiestudente Neda Agha Soltan, die kort daarvoor was doodgeschoten en uitgroeide tot een symbool.

Mogelijk was het programma al voor de bloedig neergeslagen demonstraties opgenomen. Niettemin stuitte de uitzending (vanuit Londen) veel Iraniërs in de diaspora tegen de borst. Wat heeft ‘bruggenbouwer’ Ramadan – integratieadviseur van de gemeente Rotterdam – te zoeken bij een tv-zender gefinancierd door het Iraanse regime? Een zender waar volgens kijkers de moord op Neda is afgedaan als ‘gehypet en gedramatiseerd door westerse media’.

Eerder in opspraak
Dit soort vragen wil het Rotterdamse college van burgemeester en wethouders ook beantwoord zien. Het is niet de eerste keer dat de adviseur – tevens gasthoogleraar Identiteit & Burgerschap aan de Erasmus Universiteit – in opspraak raakt. Eerder dit jaar stond zijn positie ter discussie wegens veronderstelde homo- en vrouwonvriendelijke uitingen. Ramadan mocht blijven, wat voor de VVD reden was uit het college te stappen.

Donderdag eisten Leefbaar Rotterdam, de SP en de VVD het onmiddellijke ontslag van Ramadan wegens diens optreden bij PressTv . Het CDA stelde Kamervragen. De PvdA maakt zich ook zorgen, maar wil eerst ‘wederhoor toepassen’.

Onafhankelijk
Ramadan laat de Volkskrant in een schriftelijke reactie weten dat hij bij PressTv vrij was elk onderwerp te behandelen. Hij had ‘nooit’ met de Iraanse regering te maken en benadrukt dat het ‘onderdrukken en vermoorden van burgers’ veroordeeld moet worden. Over drie weken is hij terug in Europa; dan zal hij zich beraden.

Voor sommige Iraanse-Nederlanders is het kwaad al geschied. Ramadan had net als de Britse journalist Nick Ferrari, die na de opstand in gewetensnood kwam, kunnen opstappen bij de zender, vindt Damon Golriz van mensenrechtenplatform Solidarity Iran. Hij noemt PressTv ‘een spreekbuis van het Iraanse regime’.

'Geen harde bewijzen'
Socioloog Shervin Nekuee, auteur van De Perzische paradox, is milder. Ook hij ziet PressTv als propagandazender, maar veroordeelt niet iedereen die er werkt. Hij denkt dat de ophef over Ramadan past in ‘wat al langer aan de gang is: rattenvangen in Rotterdam’. Nekuee beoordeelt hem liever op zijn woorden en daden. ‘Die zijn breed onderzocht. Er was veel ruis, maar er waren geen harde bewijzen.’

Het Rotterdamse college verwacht volgende week meer informatie te hebben over de kwestie.

No war against Iran

2009-08-13T15:25:00.007+02:00

I codemn any kind of military strike against Iran.

یکبار و برای همیشه گفته باشم: با هر نوع حمله و یا تعرض نظامی به ایران مخالفم و شدیدا آن را محکوم میکنم

NPS Radio Dichtbij Nederland: Terugblik op afvalligheid in Nederland

2009-07-31T12:45:00.015+02:00

Op 30 juli 2009 was ik uitgenodigd om naar Hilversum te gaan voor een live radiointerview. (Beluister het interview hier via Windows Media Player)

Daar keek ik terug naar twee jaar geleden. Toen het Comite voor Ex-moslims voor tumult in Nederland zorgde. Ik sprak met Sulay over afvalligheid, het comite, het einde ervan en wat de toekomst inhoudt voor moslims die hun religie hebben afgezworen.

Daarnaast praatte ik ook over de politieke situatie van Iran en hoe deze beweging zich in de toekomst zal gaan ontwikkelen.

Dutch Parliament: 1 million euro for iProxyIran

2009-07-12T23:04:00.008+02:00

Nederlands English فارسی

Update 14th July 2009 مصاحبه با رادیو فردا

The Hague – In part thanks to the initiative “Break Up the Silence” (Doorbreek de stilte) of iProxyIran in the Netherlands, various political parties of the Dutch parliament presented resolutions requesting the Dutch government, as member state of the European Union, to initiate actions against the regime in Teheran. The project of iProxyIran is in the parliamentary debates repeatedly discussed as a ‘positive solution’ regarding the widespread blockade of network traffic in Iran. The Dutch parliament decided, among others, to allocate financial aid in order to facilitate the spread of news and information. Furthermore, it agreed to support a supply stop of telecommunications filtering technology by Western companies to the Iranian regime. Additionally, it appealed to Siemens and Nokia to donate the earnings from technology sales to Iran, to organizations that are striving for safe and free usage of new media in Iran.

iProxyIran Petition
During a special session of the Dutch parliament regarding developments in Iran on the 2nd of July last, the members of parliament accepted a number of resolutions in order to ease the access to information for the people in Iran. In the petition which was offered by iProxyIran to the secretary of foreign affairs, Mr. Maxime Verhagen, one week ago, the authors proposed several possibilities, such as using proxy servers, aiming to open the internet communication channels in Iran. This petition was submitted after the Iranian riot police attempted to quench the continuing protests of the Iranian people against the fraudulent elections by harsh force and blocking different means of communication such as mobile phone, satellite and internet networks in all of the country. This information blockade allowed the regime the opportunity to intensify its oppression to an even greater degree, as they managed to track down and arrest the organisers of the protests.

Consequences of the approved initiatives
A considerable number of the wishes and requests mentioned in the iProxyIran petition were accepted, such as appealing to universities, schools and companies to make their proxy servers available to internet users in Iran. One of the members of People's Party for Freedom and Democracy (VVD) even suggested to share the parliament’s own proxy network, especially now that the summer recession starts and internal usage of the network is reduced.

In the parliamentary debate various far-reaching initiatives against the Iranian authorities were presented. All parties unanimously condemn the terrors of the Iranian regime against its citizens. In the end, a total of 6 different resolutions were approved, in essence supporting the calls of iProxyIran.

One of the initiatives presented by The Christen Democratic Appeal (CDA) requesting the Dutch government to stimulate actions against the regime in Teheran due to the violent oppression of protesters disagreeing with the declared results of the recent poll, was unequivocally accepted. Another approved upon resolution instructs the Dutch Government to utilize its embassy’s position in Teheran to promote the release of political prisoners and offer aid to the injured and oppressed.

In addition, a proposal to free 1 million Euros from the human rights fund addressed to facilitate the spread of information and news in Iran was accepted. Furthermore the majority of the parliament decided in favour of a resolution to prohibit the export of Western technology suited to the filtering of telecommunication traffic and proposed to put this subject on the agenda of the EU parliament. Also, a general condemnation of technology sales to the Iranian regime by Western businesses was discussed. Moreover the parliament appealed to Nokia and Siemens to dispense the profits made by technology sales to the Iranian regime, requesting these sums to be donated to organizations that promote safe and free circulation of new media in Iran.

In the end the secretary of foreign affairs, Maxime Verhagen, warranted to discuss the Dutch initiative to promote free use of telecommunication channels in Iran on an international level, especially the European Union, and to collaborate with the U.S. on this issue. In accordance with the VVD’s proposal, the Verhagen declared to request EU representatives at the general assembly of the European Parliament next September to univocally condemn the Iranian regime’s violent repercussions towards its citizens, and to exhibit solidarity and single-mindedness among EU member states when dealing with the regime.

iProxyIran is a collaboration between a number of students who wish to resonate the voice of freedom-loving Iranians. Their petition was supported broadly and signed by thirty politicians from various parties, scientists, intellectuals and artists. Their demand of Western companies to take responsibility for the act of selling technology to the Iranian regime, was published in the Volkskrant (literally the people’s paper) on the 27th of June 2009.

iProxyIran spreads its outcry past national borders. The technical and practical success of this initiative will grow in size, as more and more organizations from different countries decide to join this movement. iProxyIran is therefore contacting other European countries, the U.S. and the civil society in Iran to start similar initiatives. Hence, the request to help improving telecommunication traffic in Iran is more than a symbolic or idealistic action, but has substantial impact and results.

In the meanwhile, the necessity to help Iranians to get access to (digital) media freely remains unchallenged. To give just one example, the head of Iranian judicature, Ayatollah Shahroudi, last week called for harsh actions against television stations and web pages criticizing the current regime.

iProxyIran op Elsevier.nl

2009-07-10T13:43:00.005+02:00

Elsevier.nl - Een meerderheid in de Tweede Kamer (PVV, PvdA, VVD, GroenLinks) is bereid om een initiatief (zie de Volkskrant van 27 juni) van David Suurland, Amanda Knuveld, Marina Lacroix, Arthur Wolff en Damon Golriz te ondersteunen, waarbij de wetenschappelijke instellingen en bedrijven worden opgeroepen om hun serveruimte beschikbaar te stellen aan de protesterende Iraniërs.

Een fantastisch initiatief: iProxyIran. Zelfs is de Kamer bereid om daarvoor geld vrij te maken uit het potje voor de mensenrechten.

Manifestatie 18Tir (9 juli) in Den Haag + Update

2009-07-07T20:17:00.023+02:00

Update:
- lees hier het verslag van de demo
- lees hier de toespraak van Mariko Peters (GL)
- lees hier en hier de toespraak van Han Ten Broeke
- supportdemocracyiniran.com

Mohsen Namjoo - desert has been covered with fog...| محسن نامجو - بیابان را سراسر مه گرفته است

2009-07-07T16:02:00.004+02:00

بیابان را سراسر مه گرفته است ... شعری از"احمد شاملو" با اجرای محسن نامجو

این ویدئو تقدیمی است از طرف : محسن نامجو؛ مصطفی هروی؛ کاوه مدیری؛ سینا کریم خانی؛ سهراب بیات و ابوذر امینی به تمام ایرانیانی که در اعتراضات خیابانی اخیر جانشان را از دست دادند.

این برنامه را از این‌جا دانلود کنید

iamiranian | Holland Supports Freedom

2009-07-06T13:47:00.005+02:00

Show your support to the people in Iran by recording your image or (taking your picture) while you hold a sign saying: "I AM IRANIAN". Put this video online and send us the link, we will embed all... info@iamiranian.nl

thorn, just a riff raff | خس و خاشاک

2009-07-06T11:37:00.006+02:00

آن خس و خاشاک تویی
مالک این خاک منم
پست تر از خاک تویی
شور منم نور منم
عاشق رنجور منم
زور تویی کور تویی
هاله ی بی نور تویی
دلير بی باک منم
مالک این خاک منم

You're the thorn, just a riff raff
I'm the rightful owner of this land
you're lower than dirt
I'm the excitement, the blazing light
I am the aching lover
You're the oppression, you who is blind to the truth
You're the black halo, without light
I'm the fearless fighter
I'm the rightful owner of this लैंड

FreedomGloryProject

2009-07-04T15:57:00.004+02:00

Iranian-American musicians, artists, and filmmakers united in keeping the struggle for freedom alive.

“Freedom, Glory, Be Our Name” is dedicated to the people of Iran and the citizens of the world who stand with them. freedomgloryproject.com

Dolly Parton - Jolene | With flaming locks of auburn hair

2009-07-03T17:01:00.009+02:00

Music my lovely mother used to listen when I was a little boy. Those days I will never forget. Mama, Jolene, dedicated to you.

Dolly Parton ~ Jolene (1974)

[...]
Your beauty is beyond compare
With flaming locks of auburn hair
With ivory skin and eyes of emerald green
Your smile is like a breath of spring
Your voice is soft like summer rain
And I cannot compete with you, jolene
[...]

Interview with RadioFarda | مصاحبه با رادیو فردا

2009-06-30T18:28:00.011+02:00

امروز با رادیو فردا مصاحبه داشتم. مصاحبه ای در مورد فراخوان «شکست سکوت» که تا الان بازتاب مطلوبی داشته. صحبت با خانم الاهه روانشاد خیلی خوب پیش رفت. این اولین مصاحبه ام با رادیوفردا است که امیدوارم در آینده به تعداد آن افزوده شود.

Vandaag deed ik een interview voor het avondprogramma (19.00-21.00u) van RadioFarda. Dit interview ging over de brandbrief “Doorbreek de stilte” dat inmiddels en vooral in de Iraanse media aandacht krijgt.
Ik ben zeer tevreden over het interview. Ik was bang dat er te weinig tijd zou zijn om alles uit te kunnen leggen, maar dat was niet zo.

I Proxy Iran | Doorbreek de stilte | Break the Silence

2009-06-27T22:01:00.010+02:00

Dutch English Persian

One of the most prominent newspapers of The Netherlands called 'Volkskrant' published an article today in which an appeal was made to all universities, companies and organizations in The Netherlands to provide their proxy servers to the people of Iran so that they can communicate freely. The appeal has been signed and supported by a large number of Dutch politicians, academics and intellectuals.

Volkskrant - iProxyIran.tk - “In the end it is not the words used by our enemies that we shall remember, but the silence of our friends.” With these legendary words Martin Luther King expressed what the Iranian people must be feeling at this moment. In the streets of Iran, hundreds of thousands of people are risking their lives for freedom. The free West however still chooses to remain frightfully silent.

It becomes more and more difficult for the protesters in Iran to raise their voices peacefully. The regime of Khamenei and Ahmadinejad has been successful in blocking various channels of communication and those who nevertheless succeed in using the internet and phone lines, are risking their very lives.

For 450 million Euros the companies of Siemens and Nokia have sold technologies to a murderous regime without any scruple. This regime has, with the aid of Western technologies, accomplished to make organizing protests and relaying information to Western media and people in Iran a life threatening endeavour. The price for this unethical act by Western companies of supporting a tyrannous regime is being paid for by the peaceful protesters in Iran.

It is urgent to make a stand against the suppression of peaceful protesters, against the stranglehold of this regime’s censorship, against the cowardly position of political neutrality and against the complicity of silence. It is pressing to defend democratic values. The same kind of technologies used by the regime in Iran to suppress Iranian people, can be utilised to circumvent censorship and to set up anonymous proxy servers for people in Iran.

At this moment many computers in the Netherlands only use a fraction of their internet bandwidth. This excess bandwidth can be rerouted to Iranian protesters in order to enable the free and anonymous flow of information. This way they will be able to share information with each other and with Western media.

These times demand more than ‘political neutrality’ as silence can only be seen as complicity. We can not commemorate hundreds of thousands of people who fought for our freedom in the past and abandon those who are fighting for the same, right at this moment.

We therefore appeal to every company, organization and university in The Netherlands to make part of their servers and network bandwidth available to the Iranian protesters. We ask every company, organization and university in the Netherlands to stand for democratic values, the price of which is being paid by the lives of people in Iran, partially due to our own Western technologies.

The initiators

- Mr. D.A.J. Suurland, Ph.D Candidate Department of Jurisprudence and Philosophy of Law (spokesman)

- Damon Golriz, lecturer, The Hague University

- Dr. Amanda Kluveld, historian, University of Amsterdam

- Marina Lacroix, lecturer Political Science, University of Amsterdam

- Arthur Wolff, student Systems Engineering, Policy Analysis & Management at Delft University of Technology

Committee of Recommendation

Hans van Baalen (a Dutch Member of the European Parliament)
Prof. Tom Barkhuysen (Professor of Constitutional and Administrative Law at Leiden University)
Prof. Henri Beunders (Professor of History, Media and Culture at Erasmus University Rotterdam)
Prof. Frits Bolkestein (Professor of Law, Social and Behavioural Sciences and former Dutch European Commissioner)
Harry van Bommel (a Dutch parliamentarian and spokesperson for the Socialist Party, SP)
Prof. Paul Cliteur (Professor of Encyclopedia of Law at Leiden University)
Martijn van Dam (a Dutch parliamentarian and spokesperson for the Dutch Labour Party, PvdA, which is the second largest political party in the Netherlands)
Prof. Afshin Ellian (Professor of Social Cohesion and citizenship, Department of Jurisprudence at Leiden University)
Anita Fähmel (a local politician for the local Leefbaar Party in Rotterdam)
Prof. Meindert Fennema (Professor in political theory of ethnic relations at the University of Amsterdam)
Farhad Golyardi (Chief-editor of Eutopia.nl)
Femke Halsema (a member of the House of Representatives since 1998. And the leader of the Green Left parliamentary party in the House of Representatives since 2002.)
Theodor Holman (journalist, presenter, and writer.)
Prof. Rikki Holtmaat (Professor of International Non-Discrimination Law at Leiden University)
Farah Karimi (Director of Oxfam Novib and a former member of parliament)
Prof. Andreas Kinnengin (Professor of legal philosophy at the University of Leiden, and the most prominent conservative philosopher in The Netherlands)
Henk Krol (Chief-editor of the Gay Krant)
Dr. Tanja van der Meer (Professor of Law at Maastricht University)
Dick Pels (publicist and President of the thinktank Waterland)
Em. Prof.Bernard van Praag (University Professor of Applied Economics, University of Amsterdam)
Jan Pronk (a Dutch politician and diplomat, he was the Special Representative of the Secretary-General and Head of Mission for the United Nations Mission in Sudan)
Sandra Reemer (singer)
Mark Rutte (a Dutch VVD politician and parliamentary leader for that party in the House of Representatives)
Stephan Sanders (publicist)
Prof. Paul Scheffer (is a Dutch author, professor at the Universiteit van Amsterdam and member of the Partij van de Arbeid)
Xandra Schutte (Chief-editor of the influential weekly newspaper Green Amsterdam)
Bart-Jan Spruyt (publicist and one of the most prominent conservative philosophers in The Netherlands.)
Em. Prof. Abram de Swaan (University Professor of Social Sciences, University of Amsterdam)
Mr. Richard Verkijk (legal researcher / attorney, University of Maastricht)
Prof. Frank van Vree (Professor of Journalism and Culture, University of Amsterdam)
Geert Wilders (Dutch politician and leader of the Party for Freedom PVV)
Amsterdam Student Association Debate Bonaparte
Nijmegen Students Debate Association Trivium
PerspectieF / Christian Union Youth

De dappere Shehrazad

2009-06-23T20:43:00.003+02:00

DePers - Shehrazad Parvin (23) reisde uit Nederland naar haar geboortestad Teheran om mee te demonstreren.

‘Daar stonden ze, zo’n honderd meter van ons vandaan, met hun knuppels. Voor me, achter me. Boven mijn hoofd ronkten helikopters. Plotseling waren ze overal, er was geen uitweg meer. Kinderen huilden, vrouwen gilden. Ik kon alleen maar denken: dit is het dan, dit is het einde. Nu word ik in elkaar geslagen en opgepakt.

Het duurde eeuwig. Toen verscheen plots een groepje jongens op brommers. Ze leidden de aandacht van de basij (paramilitairen) af, waardoor we weg konden. Later hoorde ik dat die jongens zijn opgepakt.

Toen ik de demonstraties in Nederland op tv zag, dacht ik dat ik dapper was. Ik zou mij niet laten intimideren. Ik ging naar Teheran om er voor mijn vrienden en familie te zijn, ze te laten zien dat ze niet alleen staan. Maar ik was machteloos, ik kon niets voor ze doen, kon niemand helpen. Ik kon alleen maar zorgen dat ik zelf niet in elkaar werd geramd.

Voorpagina en pagina twee van De Pers, verder hier lezen...

2009-06-21T11:33:00.003+02:00

(Maarg bar Khamenei) Dood aan Khamenei

مرگ بر خامنه ای

Volkskrant: Geachte Maxime Verhagen

2009-06-20T09:21:00.005+02:00

Zaterdag 20 juni 2009 - Volkskrant Forum

2009-06-20T01:41:00.005+02:00

در صورتی که با همه کارها و کم خوابیها دارم سر و کله میزنم و از اوضاع ایران نگرانم، ولی امروز بعد از آپگرید تلفن دستی ام خیلی خستگیم در رفت. بعد از مدتها به یکی از خواسته های اصلیم رسیدم: خواندن و نوشتن فارسی با تلفن دستی.

چه حالی میدی تویتر کردن با مبایل و خواندن اخبار ایران تو این روزها از سایت بی بی سی فارسی. دمشون گرم. فقط میمونه نگاه کردن تلویزیون فترسی از طریق تلفن که امیدوارنه بزودی ممکن خواهد شد

Pictures from Iran

2009-06-19T12:34:00.001+02:00

http://www.flickr.com/photos/fhashemi/sets/72157619758530748/show/

Verhagen moet de Iraanse opstand steunen!

2009-06-18T12:37:00.002+02:00

Pluspost | VandaagEnMorgen - Damon Golriz - zelf afkomstig uit Iran - roept iedereen op om deze petitie voor minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) te tekenen. Nederland dient Ahmadinejad niet te aanvaarden als nieuwe president van Iran. Hieronder legt hij uit waarom het Westen de opstandelingen juist nu moet steunen.

De protesten van de Iraniërs zijn wereldnieuws geworden. De vreedzame betogingen, demonstraties en de civiele ongehoorzaamheid werden keihard neergeslagen. Met zeven tot twaalf doden tot nu toe neemt het geweld van Islamitische Republiek Iran jegens haar burgers extreme vormen aan. Belangrijk is om te beseffen dat ook de wensen van de betogers geradicaliseerd zijn.

De hertelling van de stemmen, maar zelfs een religieuze benoeming (lees: fatwa) om Mousavi in plaats van Ahmadinejad president van Iran te maken, is niet voldoende. De Perzen willen meer. ,,Dood aan de Dictator” en ,,Dood aan Taliban, in Kabul of in Teheran” zijn nu de leuzen. Vergelijk dat maar met de slogans van twee dagen geleden toen ,,Where is my vote?” en ,,Ahmady, by by” de stemming domineerde.

Nu zijn de demonstraties niet meer gericht op de frauduleuze stemming en telling van de presidentsverkiezingen, maar vormen zij een direct bewijs voor de afwijzing van de Opperste Leider Khamenei. Die heeft met de zijnen, in de politieke structuur van Iran, en met zijn ultieme autoriteit het verkiezingsbedrog bevestigd. Met Khamenei als target hebben de betogers het op het hart en verstand van het islamitische Iran gemunt.

De Iraniërs zijn geradicaliseerd en dat is zeker positief. Positief voor Iran, voor het Midden-Oosten maar ook voor de hele wereld. Iedereen is bezorgd over de atoomplannen van Iran. Maar ook de steun van de mullah’s aan de terroristen als Hezbollah en Hamas en hun ontkenning van de Holocaust, met de wens om Israël van de kaart te vegen, maken het land zeer cruciaal voor de wereldvrede. Het Westen tracht al jaren om in een dialoog met Iran tot oplossingen te komen. En dat heeft nergens naartoe geleid.

Het succes van de onderhandelingen met Iran over zijn nucleaire programma, maar ook de stabiliteit van het Midden-Oosten zal pas gegarandeerd zijn wanneer het Westen met de diplomaten van een democratisch Iran de dialoog aangaat, in plaats van een militair regime. Democratieën voeren immers onderling geen oorlog. En met een Iran als democratie, zal vrede verzekerd zijn.

Voor een transitie van mullahcratie naar democratie moet Mir Hossein Mousavi lef tonen. Lef om buiten de kaders van de mullahcratie te treden, zoals de mensen dat wensen, door de inmenging van islam en politiek te doorbreken. Weg met de Opperste Leider en diens Grondwet! Anders verliest Mousavi snel zijn gezag bij de betogers.

Wat kan onze bijdrage zijn? Door aan de ene kant het algehele regime sterk te veroordelen, in woorden en daden, maar ook door de vreedzame betogingen in Iran te steunen. De Perzen zijn de steun van de Nederlandsers niet vergeten, zoals zij ook de historische overwinning van Dr. Mossadeq, die in 1953 in het Haagse Vredespaleis de Iraanse olie wist te nationaliseren, niet vergeten zijn. Nu ook wachten zij op de reactie van de Vrije Wereld.
Juist nu heeft de democratische- en mensenrechtenbeweging van Iran, de steun en de solidariteit nodig van de democratieën en van de aanhangers van vrede, veiligheid en vrijheid in de wereld. Nederland hoort daar ongetwijfeld bij!

Minste wat je kunt doen

2009-06-16T11:01:00.004+02:00

Laat van je horen als je vindt dat de internationale gemeenschap niet stil kan blijven in reactie op de nasleep van de Iraanse verkiezingen.

Er zijn zeven personen doodgeschoten in de Iraanse hoofdstad Teheran in de buurt van een betoging tegen de herverkiezing van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad.

Steun de Iraanse bevolking door de petitie te ondertekenen, ga naar: http://iranpetitie.tk/ Deze oproep wordt deze week persoonlijk overhandigd aan de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken heer Maxime Verhagen.

Update @ 16:02u
Een doorwijzing door depers.nl naar de petitie

Update @ 18 June 2009 18:13u
RTL-Nieuws video

Pluspost.nl
NOSHeadlines.nl
SP Volkskrantreizen
Twitter 1, 2
Hyves

Petitie aan Minister Maxime Verhagen

2009-06-15T22:28:00.010+02:00

Hooggeachte minister van Buitenlandse Zaken de heer Maxime Verhagen,

Middels deze petitie vraag ik U om zich actiever in te zetten in het steunen van de Iraanse bevolking. Tegelijkertijd roep ik U op om de machthebbers in Iran onder extra diplomatieke druk de wens van de bevolking doen aanvaarden.

De vreedzame betogingen, demonstraties en de civiele ongehoorzaamheid van de Iraniërs gedurende afgelopen paar dagen dat door de oproerpolitie genadeloos is neergeslagen, behaalde wereldwijd het nieuws. De protesten zijn nu niet meer alleen gericht op de fraudeuse stemming en telling van Presidentsverkiezing van 12 juni 2009, maar zijn een direct bewijs voor de afwijzing van de Opperste Leider Khamenei die in de politieke structuur van Iran en met zijn ultieme autoriteit het verkiezingsbedrog heeft bevestigd. Terwijl de vreedzame demonstraties steeds groter vorm innemen is het ook aan ons buiten Iran om onze support voor de toekomst van een democratie in Iran te betuigen.

U hebt terecht verwezen naar de censuurmaatregelen door het Iraanse regime zoals beperking van de toegang tot internet en het blokkeren van sms-berichten. Met het gedwongen deporteren van de Nova-verslaggevers is de Nederlandse media dat met levend lijve meegemaakt. Dezelfde oproerpolitie heeft zelfs hun opnamebanden in beslag genomen dat weer de schending van de vrijheid van meningsuiting is bevestigd. En dat veroordeel ik eveneens.

Ik ben verheugd dat U als een van de eerste ministers van Buitenlandszaken in Europa uw zorg heeft geuit op het treurige feit dat politieke tegenstanders van de huidige Iraanse president op grote schaal worden geranseld en gearresteerd. Zoals U vind ik ook dat de legitimiteit van deze verkiezingen ondermijnd zijn door grootschalige fraude dat bij de stemming, de telling en de bekendmaking van de uitslag plaats vond. Dat de verkiezingen in Iran nooit democratisch, eerlijk of gezond zijn geweest is een feit. Maar deze keer raakte het geduld van de Iraniërs op. Het resultaat is de vreedzame massaprotesten in de grote steden van Iran. En dat verdient onze solidariteit en steun.

U en Uw collega’s binnen de Europese Unie wijs ik erop dat het succes van de onderhandeling met Iran over haar nucleaire programma, maar ook het stabiliteitsprobleem in het Midden-Oosten gegarandeerd zal zijn, wanneer U met een democratische Iran een dialoog aangaat in plaats van een militair regime dat nu aan de macht is. De Iraanse bevolking zal uw steun niet vergeten, zoals zij ook de historische overwinning van Dr. Mossadeq in Vredespaleis (te Den Haag) voor het nationaliseren van Iraanse olie niet vergeten zijn. Nu ook wachten zij op de reactie van de vrije Wereld.

Juist nu heeft de democratische- en mensenrechtenbeweging van Iran, de steun en de solidariteit nodig van de democratieën en aanhangers van vrede, veiligheid en vrijheid in de wereld. En Nederland hoort daar ongetwijfeld bij.

Zodoende verzoek ik U alle mogelijke middelen aan te wenden ter verhoging van uw diplomatieke werk om de Iraanse bevolking te ondersteunen en het regime te veroordelen. Ik roep u om:
- de Presidentschap van Mahmoud Ahmadinejad niet te erkennen;
- de kant van de Iraanse bevolking te kiezen in plaats van de machthebbers die de bevolking met geweld neerslaan en arresteren;
- de Iraanse Ambassadeur in Nederland ter verantwoording te roepen en met de toename van geweld van de oproerpolitie dezelfde ambassadeur uit Nederland te zetten.
- faciliteiten beschikbaar te stellen zodat de bewoners binnen Iran – ondanks alle censuur – toch het neutrale en objectieve nieuws te horen krijgen (bijvoorbeeld via de website van de Nederlandse ambassade in Teheran de berichten van de erkende persbureaus uitzenden).
- het uitbreiden van de economische betrekkingen met Iran afhankelijk te stellen van de mate waarin de mensenrechtensituatie verbetert.
- alle noodzakelijke in achting te nemen om samen en eensgezind met andere Europese landen tot een Europees pakket van diplomatieke maatregelen te komen tegen de machthebbers, maar voor de bevolking van Iran

Ik hoop uw duidelijke en ferme reactie te mogen ontvangen.

Hoogachtend,

Damon Golriz

Wil je meedoen, ga dan naar http://iranpetitie.tk/ om de petitie te ondertekenen.

Iran elections, the days after

2009-06-13T18:11:00.010+02:00

انتخابات امروز ایران، یک سرخوردگی کلان فردا

2009-06-13T17:15:00.000+02:00

Reza Pahlavi in interview with Chanel One on 11th June 2009

Verkiezingen in Iran, legitimatie van de mullahcratie

2009-06-13T13:24:00.003+02:00

Pluspost - Gisteren vonden de presidentsverkiezingen in Iran plaats. Volgens het regime is president Ahmadinejad herkozen, zijn tegenstanders betwisten dat. Deze verkiezingen in het machtigste land van het Midden-Oosten zijn niet democratisch. Maar dat maakt ze niet minder spannend. Al twee weken is het land in rep en roer om deze verkiezingsronde, die meer weg heeft van carnaval dan een doorslaggevende revolte.

Als de gewone Iraniër het voor zeggen heeft, dan wordt een van de gematigde rivalen van de zittende president Ahmadinejad gekozen. ,,Ahmadi, bye bye”, is deze dagen een van de meest waarneembare leuzen. Op de billboards langs de wegen, in korte sms’jes en op de gekleurde hoofddoekjes van de hippe jonge meiden is dat te zien. Maar gezien de ondemocratische machtsverdeling in Iran, een land dat als oligarchie gekarakteriseerd wordt, is de uitslag sterk fraudegevoelig.

Het is ook deze oligarchie die een ondemocratische verkiezing zo spectaculair maakt. Politiek kent geen vrienden, alleen belangen. Het bekvechten tussen de vroegere kameraden en de huidige rivalen die elkaar van spionage voor de Saudi-Arabië en het Westen tot corruptieschandalen van miljoenen euro’s beschuldigen om hun eigen integriteit te bewijzen, was aan de orde van de dag. Tijdens de debatten op de staatstelevisie noemde Ahmadinejad zijn tegenstander Mousavi ,,een pion van de corrupte elite” die buigt voor ,,westerse druk”. Zulke uitzonderlijke expressies worden beschouwd als vonken in het buskruit van de interne machtsstrijd.

Van een monarchie, dertig jaar geleden, is Iran geëvolueerd naar veelheerserij: oligarchie. Een achteruitgang van de eerste orde, vind ik, omdat men democratie drie decennia geleden als het hoofddoel zag. De Islamitische Revolutie van 1979, die de autocratische Shah van Iran afzette, bevestigde sindsdien de heerserij van de mullah’s en hun machtsblokken.

Sinds de dood van de peetvader van de revolutie, Ayatollah Khomeini, is het interne spel om meer macht tussen de machtsblokken en hun vertegenwoordigers sterk opgelopen. Tot nu toe wisten de mullah’s wel alle onenigheden met succes binnenshuis te houden, ver van de ogen de bevolking van het land, maar met de komst van een freak als Ahmadinejad (zelf geen mullah) is daar sterk verandering in gekomen. Belangrijk is om te weten dat hij ook het militaire machtsblok van Islamitische Revolutionaire Garde en Basij Militie vertegenwoordigt

Op dit moment vechten drie machtszuilen om de presidentiële macht: de islamo-fascistische zuil vertegenwoordigd door Mahmoud Ahmadinejad (51) en ex-militair hoofdcommandant Mohsen Rezaee (53), de islamo-liberale zuil vertegenwoordigd door ex-parlementsvoorzitter mullah Mehdi Karoubi (70) en de islamo-marxistische zuil vertegenwoordigd door ex-premier Mir Hossein Mousavi (66). De overwinning van ene zuil - het zij in de eerste of tweede ronde - zal ten koste gaan van de politieke stabiliteit van het gehele regime; met de kans op fluwelen revolutie of coup d’état van de militairen.

Van de 70 miljoen inwoners van het land zijn ruim 46 miljoen stemgerechtigd. Interessant voor het Westen is dat Iran het enige islamitische land in de Midden-Oosten is waar de bevolking massaal pro-westers is, maar het shiitische regime zich sterk anti-westers manifesteert. Meer dan driekwart van de Iraniërs is onder de 35 jaar en wordt beschouwd als zeer pro-westers en democratisch gezind. Naast de enorme invloed van de jongeren zijn de vrouwen met etnische minderheden (zoals Koerden) de drie voornaamste groepen die de politieke lot van de kandidaten gaan bepalen - mits de verkiezingsfraude niet de bovenhand heeft gekregen.

De cruciale rol van de jeugd, vrouwen en etnische minderheden was goed te merken uit de verkiezingsbeloften van de gematigde kandidaten. Het afschaffen van de polygamiewet en het opheffen van de verplichte bedekking hijab (lees: hoofddoek), recht op bijzonder onderwijs voor etnische minderheden, benoemen van een vrouwelijke minister, een periodieke uitkering van 50 euro oliegeld per persoon, het invoeren van studiefinanciering, het verlichten van de dienstplicht voor mannen, niet hoeven betalen van belasting voor pas getrouwde starters: het zijn maar enkele beloftes van de kandidaten.

De kandidaten hebben alles op alles gezet om de stemmers aan te trekken. Omdat de staatsmedia zeer pro-Ahmadinejad gezind zijn, is de invloed van internet en mobiele telefoons enorm geworden. Het gebruiken van weblogs, Twitter, sociale netwerksites zoals Facebook is in dit geval bepalend geworden voor de promotie van de kandidaten die buiten de regeringsmedia vallen.

Zoals ik al aangaf, zijn de verkiezingen in Iran alles behalve democratisch, eerlijk en gezond. Zelfs de verkiezingen in de huidige Afghanistan zijn vele malen eerlijker en vrijer dan in Iran (zo blijkt uit een analyse van BBC). Van de 476 aspirant-kandidaten zijn er maar vier door de filters van de mullah’s gelaten, die trouw hebben gezworen aan Ayatollah Khamenei. De opperste leider is opperbevelhebber (ultieme autoriteit) van de strijdkrachten, inclusief de Revolutionaire Garde, en benoemt de helft van de Raad van Hoeders die kandidaten voor alle verkiezingen screent.

De Raad van Experts is de enige instantie die over de lot van Khamenei beslist, en die wordt weer benoemd door de Raad van Hoeders. Dit maakt Khamenei tot feitelijke alleenheerser van Iran. Volgens ingewijden maakt dit dat de macht van een gekozen president marginaal is. Rond de 20 procent. De ultieme macht is in de handen van Khamenei en zijn marionetten.

De verandering van een president in Iran is dan ook niets anders dan een cosmetische ingreep. De kandidaten beloven geen constructieve verandering in de benadering van het nucleaire programma of het zoeken van toenadering tot het Westen en Amerika. Ook zweert geen van de kandidaten het terrorisme - de steun aan Hamas en Hezbollah - af. De verschillen zijn cosmetisch en subtiel van aard. En dat weet men ook in Iran. Het feit dat zoveel mensen vandaag naar de stembussen gaan, is om een duidelijk nee te zeggen tegen vier jaar Ahmadinejad en zijn baas Khamenei. Alles behalve Ahmadi vinden zij best. En dat is ook de grootste gevaar voor de toekomst van democratie in Iran: het legitimeren van een totalitair regime van Iran.

Het lijkt erop dat de Iraanse massa heeft gekozen voor Mousavi als eerste kandidaat, zoals hij zelf ook claimt, maar de verkiezingscommissie heeft Ahmadinejad tot winnaar uitgeroepen. De Opperste Leider Khamenei heeft nu een moeilijke taak om te vervullen. Als hij omvangrijke fraude van de regering toestaat en zo Ahmadinejad als winnaar uit de stembussen haalt, dan zal een opstand door de ontevreden bevolking onvermijdelijk zijn. Maar als hij de wens van de bevolking toestaat en de zittende president afwijst, dan zal een coup door de ontevreden militairen onontkoombaar worden.

Er is ook een derde mogelijkheid: Khamenei laat Ahmadinejad barsten en kiest voor Rezaee, die ook zeer geliefd is bij Basij militie en de Revolutionaire Garde. Een eventuele opstand van de kiezers zal dan met ijzeren vuist van dezelfde militairen beantwoord worden.

Een ding staat vast: deze presidentiële verkiezingen zijn nog maar het begin van een hele hete zomer in Iran.

ساعت ٤.٥ صبح بوقت لاهه هلند

2009-06-13T04:09:00.011+02:00

خانم ها و آقایان رای دهنده، رای شما نه فقط به رژیم مشروعیت داد بلکه احمدینژاد را هم انتخاب کرد. این بود استفاده از حق رای برای گرفتن حداقل مطالبات؟

Election in Iran from 0:24 to 4:41

2009-06-13T00:24:00.012+02:00

IRNA.ir at 0:24

RajaNews at 0:39

ISNA.ir at 0:51

IRNA at 1:53

FarsNews at 3:06

KayhanNews at 4:43

Election in Iran #1

2009-06-13T00:02:00.001+02:00

Volendam is de politieke barometer van angst en onbehagen over allochtonen

2009-06-11T21:58:00.005+02:00

Pluspost - De afgelopen dagen las ik dat bij de Europese verkiezingen de meeste PVV-stemmers van het land uit Volendam komen. Feitelijk stemde van bijna ieder tien Volendamers vijf (49,9 procent) op de partij van Geert Wilders.

Voor veel media was dit opvallend nieuws, maar ik ben niet verrast. Je moet echt een tijdje in dit dorpje hebben vertoefd om te begrijpen waarom men daar op Wilders stemt. “Vanwege de buitenlanders. Dat zijn er gewoon te veel,” zoals Algemeen Dagblad namens een dorpeling citeerde is naar mijn mening kort door de bocht. Maar hoe zit het dan wel?
Ruim twee jaar beleefde ik een vurige liefdesrelatie met een prachtige meid. We hadden elkaar ontmoet op vakantie in Spanje. Terug in Nederland leerde ik haar bijzondere geboortedorpje pas echt goed kennen: Volendam.

De paling, vrouwen in klederdracht, FC Volendam en de vele fans van het bandje BZN en dorpsartiest Jantje Smit (destijds nog zonder Yolanthe!) bleken slechts de bekende exportproducten. Ik leerde het echte Volendam kennen: de dorpelingen kennen die daar waren geboren en getogen, de zoveelste generatie Volemdammers. Wat een bijzonder stadje om als buitenstaander - maar vooral als allochtoon - rond te hangen.

Al vanaf mijn eerste bezoek aan dit dorpje viel me op dat de sfeer, de bewoners en de omgeving een unicum in Nederland is. Volendam heeft een sterke eigen identiteit en dat straalt zij ook uit. De bevolking onderscheidt zich qua gebruiken en modebeeld. Het is een dorp van harde werkers met laag opleidingsniveau – uitzonderingen daargelaten. Een plaats waar het gezinsleven hoog in de vaandel staat.

Historisch gezien is Volendam altijd zeer Rooms-katholiek geweest in een verder veelal gereformeerde omgeving. Vele overstromingen, gebroken dammen en tragedies (Cafébrand van 2003) maakten dat de dorpelingen een ongekend collectief vormen. Ze delen een saamhorigheidsgevoel tegenover alles wat buiten ‘de muren’ van het dorp valt. Zo dus ook buitenlanders. Ik weet nog heel goed dat zelfs de blanke autochtonen uit de omgeving die titel ‘vreemden in het dorp’ kregen.

Het collectivisme is al te merken aan het dialect dat men stellig in het dorp blijft spreken – het klinkt grof en is moeilijk te verstaan. Volendam is met haar 22.000 inwoners een grote familie, een stam, een clan in de natie Nederland. En dat wensen ze ook zo te houden. Wie in hun ogen een bedreiging vormt voor de collectieve identiteit wordt bestreden.

De ongekend hoge score van Wilders in Volendam is niet te verklaren door de aanwezigheid van “teveel buitenlanders” in dit palingdorpje, want feitelijk is dat onjuist. De verklaring is een gevoel van onbehagen en angst dat nationaal heerst maar zich lokaal vertoont. Of dit gevoel terecht of onterecht is, is niet interessant. Alarmerend is dat het zich zo gemanifesteerd heeft.

De stemming in Volendam neem ik als politieke barometer om de mate van angst en onbehagen over de allochtonen in Nederland aan te meten. Er is iets goed mis in Nederland. EU-verkiezingen van vorige week was een continentaal (Europees) issue dat losstaat van de nationale agenda. Maar gek genoeg stemde men niet continentaal gericht maar nationaal gefocust. Een prominente focus op de heetste hangijzer voor de politiek nu en in de toekomst van Nederland: de immigratie- en integratie problematiek.

Goed om te horen dat PvdA-Jongeren uit het Amsterdamse stadsdeel Bos en Lommer op tournee gaan naar de steden waar massaal op Geert Wilders is gestemd. Ik hoop dat de liberalen in de VVD ook met soortgelijke acties komen.

Mij relatie met het prachtige meid uit Volendam heb ik met gouden letters in mijn herinneringen gegraveerd. Met open armen en veel liefde en warmte ben ik door haar en haar familie in Volendam ontvangen. Enkele heftige xenofobe ervaringen na heb ik onvergetelijke tijd in het bekendste vissersdorpje van Nederland meegemaakt.

Verkiezingen Europees Parlement

2009-06-03T15:54:00.007+02:00

Vandaag pas keek ik naar de EU-lijsttrekkersdebat van EenVandaag. Ik ben verheugd dat mijn kandidaat Hans van Baalen (VVD) in debat ging met Barry Madlener (PVV) over het stokpaardje van de Partij voor de Vrijheid: de toetreding van Turkije.

Het verschil tussen het populistische standpunt van Madlener en het liberale standpunt van Van Baalen werd me weer eens duidelijk.

Hans kwam integer, inhoudelijk sterk en ervaren naar voren. Vooral zijn integriteit sprak mij aan.

Ik ga stemmen en wel op mijn kandidaat Hans van Baalen.

نان روز از برای سکس شب است

2009-05-08T12:02:00.013+02:00

عشق همیشه در مراجعه است - محسن نامجو

کلي‌گويي آفت شعر است

حرف مفت آفت ذهن

ذهن الکن ستاره بشمارد

ذهن ياغي ستاره مي‌چيند

فاق کوتاه آفت لگن است

آفت جنگ نو گلنگدن است

آفت مزرعه سه تُن ملخ است

آفت عشق، وصل يا بوسه

لهجه زشت آفت گویش

سنگ و سیمان هم آفت رویش

مُرده‌ي يک شب‌ه چو نمره‌ي بيست

ثلث اول که هيچ‌ش ارزش نيست

مُرده‌ي قرن را چنين بنگر

همچو تجديد ناب شهريور

خنده سر داده رند و بازيگوش

بگذار اين رفوزگي هم روش

ذهن شاگرد خنگ فاجعه است

خنگ‌شاگرد در مراجعه است

عشق هميشه در مراجعه است

بعد صدها هزار سال از خاک

چه مهم است پاک يا ناپاک

(Space Rock)چه مهم است سبک اسپيس راک

چه مهم است پول يا بي‌پول

چه مهم است ماله يا شاغول

آفت ذهن همنشين بد است

خواه بنشسته روی مبل سیاه

خواه در قاب تلويزيون پيدا

خواه استاده به آسمان چون ماه

حرف صد تا يه غاز تا ابد است

عشق اول فقط يک خاطره است

عشق بعدي هماره فاجعه است

عشق هميشه در مراجعه است

آفت حافظه، باکتري دقيق

مثل آب دهان مرده، رقيق

آفت حافظه غمي‌ست عميق

خاطره، خاطره، غمی است عمیق

خاطره خود کلانتر جان است

بر سرت بشکند هوار شود مثل زندان ژان والژان است

حافظه نفس را بدراند

صد گيگابايت را بپراند

نان روز از براي سکس شب است

نان شب هم براي عاشق مست

عشق هميشه در مراجعه است

بعد از اين صد کتاب شعر هم روش

حرف اسکندر و تزار هم توش

همه آيند و باز، باز روند

زنده بودن که خود منازعه است

عشق هميشه در مراجعه است

Boek Opstand der gematigden

2009-04-28T12:44:00.016+02:00

'De groeiende weerbaarheid van Nederlandse moslims' is de ondertitel van het boek van Janny Groen en Annieke Krannenberg dat vorige week gepresenteerd is. Dat de weerbaarheid tegen de extremisten, ofwel de tolerantie van de Nederlandse moslims is gegroeid, meldde ik net na Fitna, de film van Wilders. Maar is het voldoende? Neen. Dat werd weer bevestigd tijdens de presentatie van het boek.

Groen en Krannenberg zijn twee verslaggevers van de Volkskrant die zich sinds de moord op Theo van Gogh bezig houden met de integratieproblematiek. Een issue dat terecht de politieke en intellectuele aandacht van Nederland trekt. En ik vermoed dat het dat nog generaties lang zal blijven doen.

Eerder kaartten Janny en Annieke in Strijdsters van Allah de cruciale rol van de radicale moslima’s aan die binnen de Hofstadgroep de ,,baas onder de sluiers’’ waren. Hierin werd de radicalisering van Mohammad B. en de zijnen belicht en de rol van hun vrouwen geïllustreerd. Nu, drie jaar later, bekijken zij de problematiek uit een andere invalshoek. Zij constateren dat er op dit moment een beweging gaande is waarin de ‘gematigden’ in ‘opstand’ zijn tegen de radicalisering.

Ik was uitgenodigd om tijdens de presentatie van het boek een toespraak te houden voor minister voor Integratie Eberhard van der Laan. Mijn verhaal over afvalligheid komt namelijk uitvoerig voor in het eerste hoofdstuk. Ik greep deze gelegenheid aan om dat nu ook mondeling te benadrukken. Voordat ik mijn five minutes of fame kon krijgen, dronk ik een kopje koffie met de minister. En ik moet zeggen, Eberhard van der Laan is een hartelijke man die ik graag vaker zou willen spreken.

Mijn toespraak zorgde voor veel debat en discussie in de zaal. De aanwezigen hadden niet erop gerekend dat een ex-moslim een van de 'gematigden' was. Erger nog, zij werden verrast door het feit dat ik als eerste spreker mij uitliet over de pijnlijke punten die een moslim bij het proces van de afwijzing van de islam meemaakt. In mijn rede stelde ik dat vrijheid van godsdienst verticaal (tussen staat en individu) juridisch prima geregeld is, maar dat het horizontaal en dus in de moslimgemeenschap niet aanvaard wordt. Sterker nog, het wordt bestreden. Er is dus geen weerbaarheid om vrij de islam te kunnen afwijzen.

Dit werd mij niet in dank afgenomen. Er kwam opeens een golf van tegengeluid uit de zaal, die de geringe tolerantie voor de vrijheid van godsdienst alsmaar bevestigde. Dat bleek ook uit de reacties die ik later ontving van autochtone deelnemers. Zo mailde een van de aanwezigen mij later: ,, Ik vond het een hele levendige bijeenkomst van mensen die normaliter niet met elkaar in debat gaan’’. Een ander mailde: ,,De reacties uit de zaal toonden aan dat er nog een lange weg te gaan is”. En dat gebeurde, mensen vielen mij als persoon hard aan in plaats van over het probleem te hebben.

Aanwezigen waren mensen uit de locale politiek van de SP tot de VVD, medewerkers van parlementariërs, journalisten, vertegenwoordigers van islamitische organisaties, opvallend genoeg enkele afvalligen, stille radicalen (!), de cartoonist Abbtoy en natuurlijk de minister voor Integratie.

De minister had een goed verhaal en hij eindigde zijn verhaal met twee vragen. In mijn eigen woorden was de eerste vraag: Wat denken jullie over de rol van de islamitische scholen? En de tweede: Bevordert het scheiden van de seksen - man en vrouw apart - de integratie, of niet?

De dagvoorzitter vroeg mij om een antwoord. Op de eerste vraag was mijn reactie: islamitische scholen moeten worden afgeschaft. Maar geef wel religieles aan de kinderen zodat zij zelf voor hun religie kiezen, in plaats van ermee geboren te worden. Nou, dat zorgde al voor veel geschreeuw en gegil uit de zal. En dat bevestigde maar weer dat er zelfs bij de ‘gematigden’ nog geen draagvlak is voor de vrijheid van godsdienst – in dit geval de islam. Verheugd was ik door de spontante reactie van twee vrouwen (van Marokkaanse en een Turkse afkomst) die de islam hadden afgewezen en het voor mij opnamen. Iets wat ik hoop vaker te kunnen horen.

Los van alle discussie en meningsverschillen, ervoer ik de bijeenkomst als erg vruchtbaar. Ik heb met vele leuke jonge moslims – die kritisch zijn – contact kunnen leggen. Hen heb ik al benaderd om met elkaar in gesprek te gaan, met de hoop om meer understanding voor het onderwerp van apostasie (afvalligheid) binnen de islam en moslimgemeenschap te creëren.

Er is nog een lange weg te gaan.